Posts Tagged ‘’

Είναι σίγουρο ότι κανένα κόμμα δεν μπορεί να περάσει το ποτάμι χωρίς να βραχεί. Ούτε και το Πασοκ φυσικά, πολύ περισσότερο δε γιατί δεν έκανε τίποτα από το 1996 μετά την απώλεια του Α. Παπανδρέου παρά αρκέστηκε να οδηγήση στην ηγεσία τον Κ. Σημίτη ο οποίος διατήρησε το Πασοκ στην εξουσία.

Ο κ. Σημίτης ήταν ένας άνθρωπος που με συνέπεια και συνέχεια για αρκετά χρόνια υπονόμευε τον Α. Παπανδρέου και όσα εκείνος αντιπροσώπευε. Δεν ασχολήθηκε με το κόμμα παρά μόνο πως θα βρει τους τρόπους για να παραμείνει στην εξουσία. Η επιλογή αυτή όμως είχε σαν αποτέλεσμα το Πασοκ να δεχτεί ένα κόστος.

Το Πασοκ δέχτηκε τις νέες ιδέες του Κ. Σημίτη χωρίς να αντιδράσει, ουσιαστικά ο Κ. Σημίτης πέτυχε να το μεταβάλει ιδεολογικά και οργανωτικά μετακινώντας τις θέσεις του Πασοκ πιο κοντά στις δικές του. Το 2004 ο Κ. Σημίτης κατάλαβε ότι το παιχνίδι το έχει χαμένο και αποφάσισε να παραχωρήσει το κόμμα στον Γιώργο Α. Παπανδρέου. Παρέδιδε όμως κάτι διαφορετικό από αυτό που είχε παραλάβει και ο Γ. Α. Παπανδρέου το γνώριζε πολύ καλά αυτό.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου παρέλαβε το κόμμα γνωρίζοντας τι έπρεπε να κάνει αλλά αποφάσισε να προχωρήσει στην διαδικασία των “βελούδινων αλλαγών” που όμως αυτή η διαδικασία ουσιαστικά ήταν η συγκάλυψη του προβλήματος και της πραγματικότητας. Τελικά μέσα στο Πασοκ υπήρχαν δύο Πασοκ και μεταξύ των στελεχών υπήρχαν πολιτικές αλλά και ψυχικές διαφορές. Η εξουσία που λειτουργούσε σαν συγκολλητική ουσία είχε χαθεί και μαζί χάθηκαν και οι λόγοι να δέχονται οι μεν τους δε.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα, έβλεπε ότι η θεραπεία περνούσε μέσα από μέτρα τα οποία δεν ήταν έτοιμος να πάρει η δεν ένιωθε καλά με αυτή την επιλογή. Μετά της 16 Σεπτεμβρίου τα ανέφερε και τα αναφέρει σε κάθε συνέντευξη που δίνει. Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Ε. Βενιζέλου με τον τρόπο που έγινε ξύπνησε τα αντανακλαστικά του Γ. Α. Παπανδρέου απέναντι στον Κ. Σημίτη και αποφάσισε να μιλήσει και να αντιπαρατεθεί με το ιδεολογικό πλαίσιο που αυτό εκφράζει.

Παράλληλα η αντιπαράθεση κινείται και κατά του Σημιτικού μπλοκ που σήμερα εκφράζεται από τον Ε. Βενιζέλο -χωρίς ίσως να το θέλει και ο ίδιος- ελπίζοντας ότι θα ανακτήσει τον έλεγχο στο κόμμα και μέσω του Ε. Βενιζέλο την εξουσία.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου πρέπει να πάει μέχρι τέλους όποιο και αν είναι αυτό. Κάνει ουσιαστικά αυτό που έπρεπε να είχε κάνει το 2004 τότε που κανείς δεν μπορούσε να τον ενοχοποιήσει για την ήττα.

Σήμερα παίζει η παραπλανητική επιχειρηματολογία και μάλιστα πετυχημένα ότι ο Γ. Α. Παπανδρέου χρεώνεται τις δύο ήττες απέναντι στον κόσμο του Πασοκ και αυτό γιατί ο κόσμος το έχει συνδέσει με την εξουσία και δεν ανέχεται να χάνει.

Ο πρόεδρος του Πασοκ Γ. Α. Παπανδρέου και όσοι τον στηρίζουν πρέπει να πουν όλη την αλήθεια στον κόσμο, να πούνε πόσα θυσίασε το Πασοκ το 1996 για να παραμείνει στην εξουσία. Να επαναπροσδιορίσει την επικοινωνία με τον κόσμο.

Να πει ότι δεν μπορεί να έχουμε και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη.
Έχει αρχίσει το παιχνίδι της αλήθειας, το οποίο πρέπει να συνεχιστεί και να τελειώσει όποιο και αν είναι το κόστος.