Posts Tagged ‘ΣΗΜΙΤΗΣ’

αυτά έγραφε ο κος Πρετεντέρης στο ΒΗΜΑ, το 1998, όταν έκανε ο κος Καραμανλής 6 διαγραφές (Σουφλιάς, Τατούλης, και άλλοι), και Πρωθυπουργός ήταν ο κος Σημίτης

Στο σεληνιακό τοπίο της πολιτικής μας δεν υπάρχει ώρα και στιγμή που να μην εμφανίζεται ο πιο απίθανος τζιτζιφιόγκος έτοιμος να αμφισβητήσει την επίσημη άποψη του κόμματός του

Ο κομματικός πατριωτισμός, η αίσθηση ενός πολιτικού αυτοελέγχου, ο σεβασμός στην ‘επίσημη άποψη’ ή στην ηγεσία του κόμματος έχουν σχεδόν εξαφανιστεί και ο καθένας αισθάνεται ελεύθερος να μετρήσει τις φιλοδοξίες του, τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές του, να εκσφενδονίσει την παρόλα του, ανεξαρτήτως επιπτώσεων και θυμάτων

Ι. Κ. Πρετεντέρης

Όχι δεν είναι η νέα επίθεση του Κ. Πρετεντέρη για την ‘διαγραφή’ (όπως αρέσκεται να αποκαλεί το ‘πάγωμα’ ) Σημίτη, εναντίον του Γ.Α.Παπανδρέου

ευχαριστούμε τον ataksia που το έφερε στην επιφάνεια

διάβασα ένα ενδιαφέρον άρθρο του Γιώργου Τερζή στην «Καθημερινή»), που αντιπαραβάλλει τη στάση του Καραμανλή απέναντι στον κο Μητσοτάκη πριν από μία δεκαετία με αυτή του κου Παπανδρέου απέναντι στον κο Σημίτη σήμερα

τρία πράγματα έχουν ενδιαφέρον

  • 1. πόσο λίγο έχουν αλλάξει οι εκφράσεις (και οι φαντασιώσεις) των ΜΜΕ
  • 2. ποιά θα είναι η αντίδραση του κου Πρωθυπουργού στην περίπτωση που το διαφαινόμενο σκάνδαλο Siemens ακουμπήσει επίτιμο και οικογενειά του πιο πολύ
  • Οι τίτλοι των εφημερίδων της εποχής, δεν απέχουν πολύ από όσα γράφονται και σήμερα για το ΠΑΣΟΚ. «Διαγραφές και απειλές διάσπασης στη Ν.Δ.» σημειώνει η «Κ» της 4ης Φεβρουαρίου 1998. «Διαλύονται τα κόμματα, αλυσιδωτές εκρήξεις στο πολιτικό σκηνικό» έγραφε η «Αυριανή».

    Ως προς τις αντιδράσεις της γαλάζιας βάσης, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εποχής, το 45% στηρίζει τις διαγραφές, το άλλο 45% τις απορρίπτει!

    διαβάστε επίσης την (αναλυτική) κάλυψη των διαγραφών -από το κόμμα παρακαλώ – και για το πως «όταν ο Πρόεδρος (κος Καραμανλής) παραπέμπει με το ερώτημα της διαγραφής, η απόφαση του Πειθαρχικού είναι προδιαγεγραμμένη…», στο σχετικό προ δεκαετίας άρθρο στο Βήμα

    ένα σημαντικό μέρος της συνέντευξης του Θ.Πάγκαλου στον Ελεύθερο Τύπο, με τίτλο «Γιατί το κόμμα θα πρέπει πάντοτε να συμφωνεί με τον Σημίτη;», αφορά τη συμμετοχή των πολιτών στην πολιτική

    Υπάρχει η λογική που λέει ότι το να λες την αλήθεια και να ξεκαθαρίζεις την πολιτική σου μπορεί να ενοχλήσει την επιδίωξη της εξουσίας

    Εγώ αυτό δεν το δέχομαι, γιατί έχω απέραντο σεβασμό στον ελληνικό λαό

    Πιστεύω ακράδαντα ότι ο Ελληνας έχει τερατώδη ελαττώματα, ποικίλης φύσεως, αλλά έχει μεγάλη πολιτική ωριμότητα

    Και το έχω ζήσει

    στη συνέχεια αναφέρεται και σε μία άλλη πολιτική ( ; ) φιλοσοφία που υπάρχει μέσα στο ΠΑΣΟΚ

    […] ορισμένοι βάζουν πρώτα το προσωπικό τους συμφέρον, δηλαδή δημαγωγούν στο εσωτερικό του κόμματος

    […] βάζουν πρώτα το συμφέρον του κόμματος ως μηχανισμού νομής της εξουσίας

    αυτοί απλούστατα δεν με ενδιαφέρουν και λυπάμαι γιατί είμαστε στον ίδιο πολιτικό χώρο

    ο τίτλος στο ένθετο που φιλοξένησε τη συνέντευξη ήταν «Πυρά Πάγκαλου κατά Σημίτη και μήνυμα προς τον Γιώργο» … γιατί αυτό που είναι σημαντικό για τα ΜΜΕ είναι το κλίμα και όχι η ουσία

    διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ

    ο κος Σημίτης στο Κοινοβούλιο έκανε μία εξαιρετική παρουσίαση της συνθήκης της Λισσαβώνας και του πλαισίου μέσα στο οποίο φτιάχτηκε αυτή. Υποστήριξε την κύρωση της με τον καλύτερο τρόπο

    ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, επίσης υπέρ της κύρωσης, ανέδειξε προφητικά σχεδόν [1] και πρότεινε λύση για το πρόβλημα της αδιαφορίας, ακόμη κι εχθρότητας, των πολιτών γι αυτά τα ζητήματα

    ο Παπανδρέου βλέπει ως διέξοδο στην κρίση του Πολιτικού Συστήματος «τη συνειδητή συμμετοχή ενημερωμένων πολιτών», ο κος Σημίτης αρκείται στο να διεκπεραιώνονται τα σωστά πράγματα

    [1] δύο μέρες αργότερα οι πολίτες της Ιρλανδίας αδιαφόρησαν σε μεγάλο βαθμό, και όσοι δεν το έκαναν πήγαν να απορρίψουν τη συνθήκη

    ο (εξαιρετικός) Μιχάλης μου έστειλε τον σύνδεσμο σε ένα άρθρο του Αλέξη Καλοκαιρινού στα ΝΕΑ

    εκτός του ότι το άρθρο στηρίζεται σε σειρά από ανυπόστατους συλλογισμούς που παρουσιάζονται ως δεδομένοι, μας λέει και ότι ο κος Σημίτης δεν είναι ζόμπι [1]

    ο Σημίτης προφανώς δεν είναι ζόμπι

    είναι όμως ένας πολιτικός που δημιούργησε και χρησιμοποιούσε ένα συστημα εξουσίας με μουσαφίρηδες διάφορους τύπους (επιχειρηματίες, ΜΜΕ, κ.λπ.) οι οποίοι αξίωσαν στη συνέχεια να γίνουν σπιτονοικοκύρηδες

    τη στιγμή που ζητάμε, όλοι, να επιστρέψουν οι κύριοι αυτοί στα σπίτια τους, ο κος Σημίτης κάνει παρέμβαση μέσω αυτών, μέσα στην οικία μας

    δεν είναι το περιεχόμενο της επιστολής το πρόβλημα, ούτε οι πολιτικές διαφορές, είναι που ζήτησε από τους αυτόκλητους κυανόκρανους της πολιτικής -δημοσιογράφους, ΜΜΕ, κ.λπ.- να μεταφέρουν το μήνυμα του

    χωρίς να σκεφτεί ( ; ) το αντάλλαγμα που θα ζητούσαν αυτοί

    όπως είπε ο Marshall McLuhan, «το μέσο ΕΙΝΑΙ το μήνυμα», κι ακριβώς επειδή δεν είναι ζόμπι ο Σημίτης, και ξέρει τι σημαίνει παρέμβαση μέσω μέσων, του χρεώνω την κίνηση αυτή ακόμη περισσότερο

    Ανδρέας Τριανταφυλλίδης


    [1] ίσως επειδή ο κος Καλοκαιρινός ένιωσε ότι πρέπει να μεταθέσει την αίσθηση που ο ίδιος νιώθει όταν πρέπει να αρθρογραφεί «εντός γραμμής»