Posts Tagged ‘ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ’

αυτά έγραφε ο κος Πρετεντέρης στο ΒΗΜΑ, το 1998, όταν έκανε ο κος Καραμανλής 6 διαγραφές (Σουφλιάς, Τατούλης, και άλλοι), και Πρωθυπουργός ήταν ο κος Σημίτης

Στο σεληνιακό τοπίο της πολιτικής μας δεν υπάρχει ώρα και στιγμή που να μην εμφανίζεται ο πιο απίθανος τζιτζιφιόγκος έτοιμος να αμφισβητήσει την επίσημη άποψη του κόμματός του

Ο κομματικός πατριωτισμός, η αίσθηση ενός πολιτικού αυτοελέγχου, ο σεβασμός στην ‘επίσημη άποψη’ ή στην ηγεσία του κόμματος έχουν σχεδόν εξαφανιστεί και ο καθένας αισθάνεται ελεύθερος να μετρήσει τις φιλοδοξίες του, τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές του, να εκσφενδονίσει την παρόλα του, ανεξαρτήτως επιπτώσεων και θυμάτων

Ι. Κ. Πρετεντέρης

Όχι δεν είναι η νέα επίθεση του Κ. Πρετεντέρη για την ‘διαγραφή’ (όπως αρέσκεται να αποκαλεί το ‘πάγωμα’ ) Σημίτη, εναντίον του Γ.Α.Παπανδρέου

ευχαριστούμε τον ataksia που το έφερε στην επιφάνεια

ο κος Πρετεντέρης έπιασε πολύ σωστά την ουσία της πολιτικής διαφοράς μεταξύ του τ.Πρωθυπουργού και του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ

περιγράφει τη διαφορά ανάμεσα …

[…] σε έναν άνθρωπο για τον οποίο η πολιτική ήταν πάντα κυρίαρχη, με απόδειξη τις αναρίθμητες πολιτικές συγκρούσεις στις οποίες συμμετείχε, και σε έναν άλλο, ο οποίος έχει υποκαταστήσει την πολιτική με μια συνεχή διαβούλευση περί την πολιτική […]»

δύο λέξεις, «σύγκρουση» και «διαβούλευση», ορίζουν άριστα την ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δύο ανδρών

αυτές οι δύο λέξεις όμως ορίζουν και δύο διαφορετικές περιόδους, αυτής που πέρασε και χρειαζόταν τον εκσυγχρονισμό των φυσικών υποδομών της χώρας μας, και αυτής που διανύουμε και ζητά την ανάπτυξη μη απτών, περισσότερο αφηρημένων, ανθρώπινων κυρίως, υποδομών

> Σημίτης, τι έφτιαξε και τι χάλασε

ο Σημίτης άφησε πίσω του τεράστιο έργο απτών υποδομων, αλλά άφησε την παιδεία και την πολιτική, κύρια συστατικά για την νέα περιοδο, να ρημάξουν

χρησιμοποίησε, και καλά έκανε, δύο πόθους των ελλήνων (είσοδος στην ΟΝΕ, και λαχτάρα για Ολυμπιακούς Αγώνες) για να κάνει δραματικές αλλαγές στην οικονομία και στις φυσικές υποδομές, με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση από τους πολίτες

όμως επέτρεψε στη Νέα Δημοκρατία να επιβάλλει τη γελοία ατζέντα της καθημερινότητας [1], και άφησε πίσω του ένα αποδυναμωμένο πολιτικό σύστημα, διαπλοκή, και απαξιωμένο κοινοβούλιο [2]

> Κερδίσαμε έναν αγώνα, σπάσαμε τη μηχανή

αφού συσπείρωσε τους έλληνες γύρω από δύο μεγάλα τους όνειρα, τους άφησε χωρίς αξιόπιστο σύστημα διαμόρφωσης, διαχείρισης κι επίτευξης των επόμενων στόχων τους

το μοναδικό συλλογικό εργαλείο που διαθέτουν οι έλληνες, το Πολιτικό Σύστημα, δεν είχε απλά τραυματιστεί, αλλά είχε περιέλθει στην επιρροή άλλων πυλώνων της κοινωνίας

ο κος Σημίτης υπήρξε καταπληκτικός διαχειριστής των δύο μεγάλων απτών επιθυμιών μας, αλλά μας στέρησε τη δυνατότητα να ονειρευτούμε, να ποθήσουμε και να διεκδικήσουμε τις νέες[3]

ο κος Σημίτης, ανάλογα πως το βλέπει κανείς, θα ήταν στη Δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας ένας εξαιρετικός απελεύθερος υπάλληλος στη χειρότερη περίπτωση, ή ένας σημαντικός στρατηγός στην καλύτερη [4]

> Χρειαζόμαστε έναν Εφιάλτη για να πάμε πιο πέρα

ο Εφιάλτης, ο Αθηναίος ήταν …

«διαπρεπής πολιτικός στην αρχαία Αθήνα και μέντορας του Περικλή … (παραδίδεται ότι ήταν) δίκαιος και αδιάφθορος … ανήκε στην προοδευτική πολιτική παράταξη των δημοκρατικών … αγωνίστηκε για τον περιορισμό της εξουσίας του αριστοκρατικού Αρείου Πάγου … επικράτησαν τελικά οι μεταρρυθμίσεις του, αλλά δολοφονήθηκε από όργανα αριστοκρατικών»

αν ο Σημίτης ήταν ένας «Κίμωνας», μέγας αριστοκρατικός στρατηγός δηλαδή, ο Παπανδρέου προσπαθεί να είναι -τουλάχιστον- ένας «Εφιάλτης» που θα μεταφέρει εξουσία και ευθύνη της πιο κοντά στους πολίτες

> όργανο δολοφονίας των αριστοκρατικών

όταν ο κος Πρετεντέρης γράφει για «προτάσεις οι οποίες συνήθως συγχέουν την πολιτική με τη διαδικασία», δε συνειδητοποιεί ότι μιλά για δύο διαφορετικές πολιτικές φιλοσοφίες

η μία, την οποία χωρίς να το ξέρει ( ; ) ασπάζεται, δεν εμπιστεύεται τον πολίτη (τον προτιμά καταναλωτή), και η άλλη που όχι απλά εμπιστεύεται τον πολίτη, αλλά αξιώνει από αυτόν να αναλάβει την ευθύνη του

όταν λοιπόν ο κος Πρετεντέρης αναρωτιέται με χαριτωμένο ύφος …

Τι είναι δηλαδή τα δημοψηφίσματα; Εκστρατείες ενημέρωσης;

… εκφράζει άγνοια ( ; ), αφού είναι γνωστό ότι όταν πρέπει να αποφασίσεις κάτι έχεις μεγαλύτερο κίνητρο να ενημερωθείς γι αυτό, αλλά, κυρίως, δείχνει δυσπιστία και απιστία , όχι τόσο απέναντι στην κρίση των πολιτών, όσο απέναντι στο δικαίωμα τους να κρίνουν

δικαίως μπορώ λοιπόν να του χαμογελάσω ειρωνικά όταν διαβάζω στο κλείσιμο του άρθρου το ότι …

«στο τέλος όλα τα κρίνει η κοινωνία. Και όταν η κοινωνία στείλει τον λογαριασμό, τότε δεν θα φταίει κανένας Σημίτης»

κε Πρετεντέρη,

δεν είστε απλά μέρος του προβλήματος που πρέπει να λύσουμε, αλλά είστε και «όργανο των αριστοκρατικών που προσπαθεί να δολοφονήσει» τον όποιο «Εφιάλτη» τολμησει να δράσει έναντι των εργοδοτών σας

ξέρουμε, θα συνεχίσετε την προσπάθεια σας, με παρέα άριστων, και υποσχόμαστε να ονειρευόμαστε τον Εφιάλτη σας

Ανδρέας Τριανταφυλλίδης (και Δήμος)


[1] η καθημερινότητα μεταφράστηκε έκτοτε σε πολιτική ανταπόκρισης και όχι πρόβλεψης και προγραμματισμού

[2] πριν τον κο Καραμανλή, ο Πρωθυπουργός που αγνοούσε περισσότερο το Κοινοβούλιο ήταν ο κος Σημίτης

[3] από τότε ο κος Καραμανλής μας έχει πιάσει στον παρατεταμένο ύπνο, και τροφοδοτεί τα νευρικά ονειράκια μας με αφηρημένη μεταρρύθμιση

[4] ο Κος Καραμανλής θα είχε, θαρρώ, προ πολλού εξοστρακιστεί από το Δήμο ως υβριστής

Πρόεδρε, μήπως να γίνει μόνιμη αυτή η κατάσταση

«Κανείς βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν μίλησε στο δελτίο του Mega…»

μέχρι να αποφασίσει το Mega (και όχι μόνο) να μας σέβεται ως πολίτες, ως φίλους και ως ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ;