Posts Tagged ‘πολιτική’

Το καράβι άρχισε να μπάζει νερά και ο χρόνος που μένει ως τις 11/11 είναι αρκετός. Ο αγώνας για την θέση του προέδρου του Πασοκ δείχνει να γέρνει υπέρ του ΓΑΠ.

Ο ΒΒ δείχνει ότι δεν μπορεί να ανατρέψει το κλίμα και εισέρχεται σε μια νέα φάση αντιπαράθεσης με τον ΓΑΠ. Μια αντιπαράθεση που τα περιέχει όλα, στην Αχαΐα όπου ήταν το Σαββατοκύριακο ο ΒΒ άφησε υπονοούμενα κατά του ΓΑΠ και την οικονομική του επιφάνεια.

Είπε χαρακτηριστικά:

«Εγώ είμαι ο μοναδικός από τους άλλους δύο συνυποψηφίους μου που δουλεύω. Δεν είμαι ανεπάγγελτος. Σε μία και μόνο παράστασή μου σε δικαστήριο θα μπορούσα να βγάζω πολλά περισσότερα από όσα παίρνω σε έναν μήνα». Σε εκείνο το σημείο παρενέβη ο κ. Γιωτόπουλος και απευθυνόμενος προς τον διεκδικητή της αρχηγίας είπε: «Κόψε λίγο». Τότε ο κ. Βενιζέλος ανέφερε ότι «η ζωή που κάνει ο Γ. Παπανδρέου δεν συνάδει με την αποζημίωσή του».

Το δημοσίευμα από την εφημερίδα «Πελοπόννησος»

Σε χθεσινές δημοσκοπήσεις το προβάδισμα του ΓΑΠ είναι εμφανές και η ψαλίδα μεταξύ των δύο ανοίγει υπέρ του Γαπ.

Της εταιρείας GΡΟ για το Μega προσδιορίζει τη διαφορά μεταξύ των δύο στις 6,7% σε ό,τι αφορά την πρόθεση ψήφου, ενώ η αμέσως προηγούμενη δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας έδειχνε ανάκαμψη του κ. Βενιζέλου και διαφορά 4,5 ποσοστιαίων μονάδων.

Έτσι, ο κ. Παπανδρέου συγκεντρώνει το 49,8%, ο κ. Βενιζέλος το 43,1% και ο κ. Σκανδαλίδης το 4%, ενώ το 3,1% των ερωτηθέντων δεν απάντησε.

Της εταιρείας Μetron Αnalysis που έγινε για τον ΑΝΤ1, η διαφορά μεταξύ των δύο βασικών διεκδικητών διαμορφώνεται στις 8 ποσοστιαίες μονάδες, έναντι των 7 μονάδων στις οποίες βρισκόταν την περασμένη εβδομάδα.

Ο κ. Παπανδρέου συγκεντρώνει το 49%, ο κ. Βενιζέλος το 41%, ο κ. Σκανδαλίδης το 7%, ενώ το 2% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ δεν επιθυμεί για την αρχηγία κανέναν από τους τρεις και το 1% δεν απαντά.

Της εταιρεία Αlco για λογαριασμό του Αlter, δείχνει ως προς την πρόθεση ψήφου των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που δηλώνουν ότι σίγουρα θα ψηφίσουν στις 11 Νοεμβρίου, ότι ο Γ. Παπανδρέου προηγείται με 48,3%, ο Β. Βενιζέλος ακολουθεί με 39,6%, ο Κ. Σκανδαλίδης αποσπά το 5,5% και το 6,6% δεν απαντά.

Διαβάζοντας ένα άρθρο στο «Πρώτο Θέμα»

με τίτλο «Μια συνηθισμένη Μακιαβελική τακτική»  του Γιώργου Πατσόπουλου αφού κάνει μια αναδρομή στο χρόνο για την ανάληψη τις εξουσίας και τους δήθεν λίγους αρχηγούς που έχασαν. Ξεκινά από τον Γέρο της Δημοκρατίας και την  Ένωση Κέντρου το 1963 όπου έχασε ο Π. Κανελλόπουλος, μετά αναφέρεται στον Κ. Καραμανλή το 1980 όπου μεταπήδησε στην Προεδρία της Δημοκρατίας αφήνοντας τον Γ. Ράλλη να χάσει για αυτόν. Το 2000 ο Κ. Σημίτης πέτυχε μια οριακή νίκη μεταφέροντας την βέβαιη ήττα για το 2004 όπου και έδωσε την αρχηγία στον Γ. Α. Παπανδρέου. Το 2007 ήταν σχεδόν βέβαιο ότι η ήττα θα πήγαινε στο Πασοκ. Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου ανέλαβε την αρχηγία του κινήματος στην χειρότερη εποχή για εκείνον και για το κόμμα. Οι επόμενες εκλογές το 2011 η 2015 θα είναι πιο εύκολες για το Πασοκ με περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει, οπότε και πιο εύκολη νίκη για τον αρχηγό που θα είναι στο τιμόνι του κόμματος και ο ΒΒ το γνωρίζει αυτό και προσπαθεί να παίξει εκ του ασφαλούς. Το άρθρο καταλήγει:

Στον Γ. Παπανδρέου τον νεότερο, αξίζει μια τιμή: Ανέλαβε την αρχηγία του κόμματος σε μια δύσκολη εποχή, χωρίς να σκεφτεί με τον ίδιο μακιαβελικό τρόπο, γνωρίζοντας προφανώς ότι ίσως βλάψει τη δική του πολιτική καριέρα. Και η συνέχεια είναι γνωστή: για λόγους υπερβολικής ευαισθησίας και ευθιξίας θεώρησε τον εαυτό του υπεύθυνο για τη δεύτερη εκλογική ήττα, ενώ είναι φανερό ότι οι πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις είχαν το αποτέλεσμα που αναμενόταν και δεν ήταν θέμα αρχηγού.

Ολοι οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ότι τις εκλογές αυτές θα τις έχαναν ή τουλάχιστον πολύ δύσκολα θα τις κέρδιζαν. Ας μην εξαπατώνται, λοιπόν, με εξιλαστήρια θύματα και αλλαγές ηγεσίας. Ολα αυτά δεν είναι παρά βάλσαμο στην ψυχολογία των χαμένων: «Αν είχαμε άλλο αρχηγό θα κερδίζαμε». Η λακωνική απάντηση θα ήταν: «Αν».

 

Στην ιστοσελίδα του Γιώργου Α. Παπανδρέου υπάρχει αναφορά στα δίκτυα αυτό-οργάνωσης και την χρησιμότητα των νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου.

[…Είναι πολλά τα οφέλη που προσφέρει η ηλεκτρονική δημοκρατία και αναντίρρητα είναι πολύ σημαντικό το δικαίωμα που κατοχυρώνει της επιλογής στην ανοικτή ενημέρωση. Στη πορεία που διαγράφεται για βελτιώσεις στο πολιτικό σύστημα, ώστε να εστιάζει πρωτίστως στις ανάγκες των πολιτών και στη σχέση πολίτη-πολιτικών η συμμετοχή των bloggers είναι δραστική και αναγνωρίζεται μέσα από την παρουσίαση μας «Συνειδητοποιημένοι στο τι ακριβώς συμβολίζει για μας!». Θα πρέπει επίσης να υπογραμμίσουμε την μεγάλη σημασία των δικτύων υποστήριξης και των αυτό-οργανώσεων, όπως τα: Στηρίζουμε Γιώργο Παπανδρέου, το Think and Vote, την Λέσχη Φίλων Γιώργου Παπανδρέου, το Δίκτυο Αυτό-οργάνωσης Συμμετοχικής Δημοκρατίας Υποστηρικτών Γιώργου Α. Παπανδρέου και την Ομάδα Στήριξης Γιώργου Παπανδρέου στον Ελληνισμό της Διασποράς. Η αξία αυτών των δράσεων έγκειται σε πολλά σημεία, το πηγαίο και η δυναμική τους, η διάδραση και ο σεβασμός στους κανόνες του δημοκρατικού διαλόγου, η κατάθεση απόψεων και η καθαρή ενημέρωση στον άξονα του σεβασμού θέσεων και προσωπων. Σε όλα αυτά τα θετικά δεδομένα πρέπει να προστεθεί και μια άλλη ουσιαστική παράμετρος, η χρήση του διαδικτυακού μέσου, όχι μόνο για την προβολή της στήριξης στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά για τη συγκρότηση και το ζωντάνεμα της ίδιας της κοινωνίας των πολιτών σε μια συγκυρία που κρίνονται πολιτικές επιλογές που αφορπύν στην εξέλιξη και του πολιτικού μας συστήματος…]

[…Η συμμετοχή στην πολιτική διαδικασία με τον πολίτη να ελέγχει τους μηχανισμούς λήψης των αποφάσεων και τη νομή της εξουσίας, η συμμετοχή στην ανθρώπινη δημιουργικότητα, στην ανθρώπινη ολοκλήρωση, με περισσότερες ευκαιρίες για μάθηση και γνώση, Όλα αυτά θα ενισχυθούν μέσα απ’ την ηλεκτρονική δημοκρατία….]

Αναφέρει το post και έχει απόλυτο δίκαιο.

[…Η κοινωνία οφείλει να προωθεί την ηλεκτρονική δημοκρατία σε δύο διαφορετικές (και γιατί όχι περισσότερες) και ανεξάρτητες πορείες. Την ηλεκτρονική ψηφοφορία απ’ τη μία πλευρά, αλλά και την ηλεκτρονική συμμετοχή απ’ την άλλη….]

Την άποψή του εκφράζει ο «Θέλω να πω μια γνώμη» Στέφανος Παλλαντζάς στην ερώτηση.

Ποια είναι η ουσιαστική σημασία αυτών των δικτύων υποστήριξης, προβολής και αυτό-οργάνωσης. Τι αντιπροσωπεύουν;

[…Όσο και να ανοίξουμε το κόμμα, όσο και να γιατρέψουμε τις παθογένειες, όσο και να σπάσουμε τα αυγά, πάλι δεν μπορούμε (και δεν πρέπει ) να εμποδίσουμε τους πολίτες να εκφράζονται μέσα από συλλογικότητες που αυτοί επιλέγουν. Και ο δικός μας στόχος δεν πρέπει να είναι να τους κατακρίνουμε, αλλά να τους στηρίζουμε και να τους σεβόμαστε….]

Επίσης ρωτήθηκε και η Μόνικα Ευταξία Γενική Γραμματέα της Λέσχης Φίλων Γιώργου Παπανδρέου: Είσαστε μια ομάδα ενεργών πολιτών που στηρίζει τον Γιώργο Παπανδρέου. Προχωρήσατε στη δημιουργίας ενός ενημερωτικού διαδραστικού κόμβου για τις θέσεις του Γιώργου Παπανδρέου. Δεν περιορίζεστε όμως στη διαδικτυακή εικόνα, αλλά οργανώνετε και ανοικτές συμμετοχικές συναντήσεις. Ποιά η αξία της διαδικτυακής δράσης και ποιά εκείνη των συμμετοχικών συναντήσεων;

Είμαστε μια ομάδα πολιτών που βρεθήκαμε μέσα από το διαδίκτυο, με αφορμή τη σύνθεση των οραμάτων μας για:
1. Ελευθερία: Δηλαδή τη δυνατότητα να σεβόμαστε, να υπερασπιζόμαστε και να προάγουμε το δημοκρατικό κεκτημένο που μας κληροδοτήθηκε, χωρίς χειραγωγήσεις, προσηλυτισμούς και στείρες αντιπαραθέσεις,
2. Κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και ίση μεταχείριση: Δηλαδή την προσήλωσή μας στο όραμα για μια κοινωνία με ανοιχτούς δρόμους για όποιον έχει ταλέντο, για όποιον είναι εργατικός, για όποιον έχει τη θέληση να προσφέρει,
3. Αλληλεγγύη: Δηλαδή προσήλωση στην αρχή της ανθρωπιάς. Στην αρχή ότι είμαστε έτοιμοι να δώσουμε αυτό που έχει ο άλλος ανάγκη από μας. Στην αρχή ότι νοιαζόμαστε για όλους και για τα πάντα.

Γίνεται αναφορά και στον διάλογο μέσα από τν βλογκόσφαιρα: Ο διάλογος είναι η δημοκρατία. Ας κρατήσουμε καταληκτικά την θέση που διατυπώνει ένα ιστολόγιο που προχώρησε σε μια αξιέπαινη προσπάθεια προαγωγής του και δεν εγκατέλειψε τα πιστεύω του, το diablog:

Πιστεύουμε ότι με τον ανοιχτό διάλογο, με τον σεβασμό στην διαφορετική άποψη, με την συμμετοχική διαβούλευση, και με βάση την αρχή ότι το ατομικό συμφέρον του κάθε πολίτη δεν μπορεί να διαφέρει συνολικά από το συλλογικό συμφέρον της κοινωνίας των πολιτών, είναι δυνατόν να υπάρξει ορατό αποτέλεσμα στην ποιότητα διεξαγωγής της πολιτικής σε όλα τα επίπεδα.

Γιατί διάλογος;;;

• Ο Διάλογος δεν σημαίνει μόνο αλληλοκατανόηση. Μπορεί να γίνει αφορμή να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας. Ο διάλογος από τη φύση του είναι αλληλοσεβασμός, αλλά και συνεργασία για δράση.
• Ο Διάλογος ενισχύει την κοινωνία των πολιτών, παράγει το απαραίτητο κοινωνικό κεφάλαιο και μας ανοίγει δρόμους για κοινωνική δικαιοσύνη και ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
• Ο Διάλογος είναι αμφίδρομη επικοινωνία, οριζόντια διαβούλευση, ενεργοποίηση από κάτω προς τα πάνω. Εδραιώνει τη συνειδητοποίηση των πολιτών, θέτει κανόνες ηθικής και διαφάνειας και διαχέει, μέσα από τον πλούτο των ιδεών, πληροφόρηση και εμπειρία.
• Ο συνειδητός Διάλογος προσφέρει τα εχέγγυα και τη δύναμη για να αλλάξουμε την πραγματικότητα. Μέσα από την ζωντανή εμπειρία των συμμετεχόντων αναδεικνύει νέες κατευθύνσεις διαβούλευσης και δράσης.
• Ο Διάλογος είναι μια ύψιστη έκφραση ελευθερίας για τον πολίτη και την κοινωνία.»

εδώ είναι ολόκληρη η δημοσίευση

Είναι σίγουρο ότι κανένα κόμμα δεν μπορεί να περάσει το ποτάμι χωρίς να βραχεί. Ούτε και το Πασοκ φυσικά, πολύ περισσότερο δε γιατί δεν έκανε τίποτα από το 1996 μετά την απώλεια του Α. Παπανδρέου παρά αρκέστηκε να οδηγήση στην ηγεσία τον Κ. Σημίτη ο οποίος διατήρησε το Πασοκ στην εξουσία.

Ο κ. Σημίτης ήταν ένας άνθρωπος που με συνέπεια και συνέχεια για αρκετά χρόνια υπονόμευε τον Α. Παπανδρέου και όσα εκείνος αντιπροσώπευε. Δεν ασχολήθηκε με το κόμμα παρά μόνο πως θα βρει τους τρόπους για να παραμείνει στην εξουσία. Η επιλογή αυτή όμως είχε σαν αποτέλεσμα το Πασοκ να δεχτεί ένα κόστος.

Το Πασοκ δέχτηκε τις νέες ιδέες του Κ. Σημίτη χωρίς να αντιδράσει, ουσιαστικά ο Κ. Σημίτης πέτυχε να το μεταβάλει ιδεολογικά και οργανωτικά μετακινώντας τις θέσεις του Πασοκ πιο κοντά στις δικές του. Το 2004 ο Κ. Σημίτης κατάλαβε ότι το παιχνίδι το έχει χαμένο και αποφάσισε να παραχωρήσει το κόμμα στον Γιώργο Α. Παπανδρέου. Παρέδιδε όμως κάτι διαφορετικό από αυτό που είχε παραλάβει και ο Γ. Α. Παπανδρέου το γνώριζε πολύ καλά αυτό.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου παρέλαβε το κόμμα γνωρίζοντας τι έπρεπε να κάνει αλλά αποφάσισε να προχωρήσει στην διαδικασία των “βελούδινων αλλαγών” που όμως αυτή η διαδικασία ουσιαστικά ήταν η συγκάλυψη του προβλήματος και της πραγματικότητας. Τελικά μέσα στο Πασοκ υπήρχαν δύο Πασοκ και μεταξύ των στελεχών υπήρχαν πολιτικές αλλά και ψυχικές διαφορές. Η εξουσία που λειτουργούσε σαν συγκολλητική ουσία είχε χαθεί και μαζί χάθηκαν και οι λόγοι να δέχονται οι μεν τους δε.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα, έβλεπε ότι η θεραπεία περνούσε μέσα από μέτρα τα οποία δεν ήταν έτοιμος να πάρει η δεν ένιωθε καλά με αυτή την επιλογή. Μετά της 16 Σεπτεμβρίου τα ανέφερε και τα αναφέρει σε κάθε συνέντευξη που δίνει. Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Ε. Βενιζέλου με τον τρόπο που έγινε ξύπνησε τα αντανακλαστικά του Γ. Α. Παπανδρέου απέναντι στον Κ. Σημίτη και αποφάσισε να μιλήσει και να αντιπαρατεθεί με το ιδεολογικό πλαίσιο που αυτό εκφράζει.

Παράλληλα η αντιπαράθεση κινείται και κατά του Σημιτικού μπλοκ που σήμερα εκφράζεται από τον Ε. Βενιζέλο -χωρίς ίσως να το θέλει και ο ίδιος- ελπίζοντας ότι θα ανακτήσει τον έλεγχο στο κόμμα και μέσω του Ε. Βενιζέλο την εξουσία.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου πρέπει να πάει μέχρι τέλους όποιο και αν είναι αυτό. Κάνει ουσιαστικά αυτό που έπρεπε να είχε κάνει το 2004 τότε που κανείς δεν μπορούσε να τον ενοχοποιήσει για την ήττα.

Σήμερα παίζει η παραπλανητική επιχειρηματολογία και μάλιστα πετυχημένα ότι ο Γ. Α. Παπανδρέου χρεώνεται τις δύο ήττες απέναντι στον κόσμο του Πασοκ και αυτό γιατί ο κόσμος το έχει συνδέσει με την εξουσία και δεν ανέχεται να χάνει.

Ο πρόεδρος του Πασοκ Γ. Α. Παπανδρέου και όσοι τον στηρίζουν πρέπει να πουν όλη την αλήθεια στον κόσμο, να πούνε πόσα θυσίασε το Πασοκ το 1996 για να παραμείνει στην εξουσία. Να επαναπροσδιορίσει την επικοινωνία με τον κόσμο.

Να πει ότι δεν μπορεί να έχουμε και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη.
Έχει αρχίσει το παιχνίδι της αλήθειας, το οποίο πρέπει να συνεχιστεί και να τελειώσει όποιο και αν είναι το κόστος.

2007-10-16_180856_italiko.jpgΠρωτοφανής ήταν η κινητοποίηση των ψηφοφόρων και των οπαδών της ιταλικής Κεντροαριστεράς στις προκαταρκτικές εκλογές για την ανάδειξη της ηγεσίας του «Δημοκρατικού Κόμματος». Η άμεση εκλογή της ηγεσίας του νέου κόμματος που καλείται να συνασπίσει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, από το πρώην ΚΚ έως πρώην Χριστιανοδημοκράτες, προκάλεσε ενθουσιασμό στους φίλους και τους ψηφοφόρους, που έσπευσαν μαζικά στις κάλπες. Μέχρι τη Δύση του ηλίου είχαν ψηφίσει δύο εκατομμύρια άνθρωποι, οι διπλάσιοι απ όσους είχαν συμμετάσχει πέρυσι στις προκαταρκτικές για την ανάδειξη του Ρομάνο Πρόντι.

Τα οριστικά αποτελέσματα αναμένονται σήμερα, ελάχιστοι είναι όμως αυτοί που αμφιβάλλουν ότι μεταξύ των πέντε υποψήφιων αρχηγών ο αριστερός δήμαρχος της Ρώμης Βάλτερ Βελτρόνι θα είναι ο νικητής. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένονται τα ποσοστά που θα λάβει ο άνθρωπος που κατά πολλούς αναμένεται να διαδεχθεί τον Ρομάνο Πρόντι: αν δηλαδή επιβεβαιωθούν ή διαψευσθούν οι δημοσκοπήσεις των προηγούμενων ημερών που έδιναν στον Βελτρόνι γύρω στο 75%. «Είναι η πραγματοποίηση ενός ονείρου», σχολίασε ενώ περίμενε τη σειρά του να ψηφίσει ο πρωθυπουργός Πρόντι.

(περισσότερα…)

Διαπιστώνουμε τις τελευταίες μέρες ότι ο πόλεμος που γίνετε κατά του ΓΑΠ ειδικά από την Αυριανή είναι ανελέητος.

Το ότι ο Κουρής θα στήριζε Βενιζέλο φαινόταν από καιρό και ετοίμαζε το έδαφος κατά του ΓΑΠ.

Το ερώτημα που δημιουργείτε είναι η Αυριανή είναι του Κουρή, ο Κουρής είναι κατά του Σημίτη, ο Σημίτης είναι με τον Βενιζέλο, γιατί ο Κουρής θέλει τον Βενιζέλο;

Ο Πρετεντέρης κάθε βράδυ στο δελτίο του Mega προσπαθεί να μας πείσει πόσο κατάλληλος είναι ο Βενιζέλος για την αρχηγία, ο Ψυχάρης απαιτούσε την παραίτηση του ΓΑΠ, όλοι οι μεγάλοι εκδότες είχαν προαποφασίσει για το τέλος του ΓΑΠ από το Πασοκ. Αυτό που τους ένοιαζε ήτανε ο κόσμος του Πασοκ να μην δεί γιατί έχασε αλλά απλά και με συνοπτικές διαδικασίες να αλλάξει αρχηγό, αυτό τους ενδιέφερε πρωτίστως.

Αυτό που είναι ποιο σημαντικό στο Πασοκ είναι να δούνε γιατί το Πασοκ αποκόπηκε από τα μηνύματα της κοινωνίας, γιατί έγινε κόμμα των λαμόγιων και της αρπαχτής να δούμε τη σημαίνει αντιπολίτευση, πως καθορίζουμε την κεντροαριστερά, ποια κοινωνικά στρώματα πρέπει να εκπροσωπίσει το Πασοκ. Η ΝΔ έχει τον ρήτορά της, κάλλιστα θα μπορούσε να τον έχει και το Πασοκ μας αρκεί ΑΥΤΟ.

Μετά το περιστατικό του καφέ στη Χαριλάου Τρικούπη ο Βενιζέλος προαποφάσισε σαν μελλοντικός αρχηγός να μας συγχωρέσει όλους, τόσο φιλεύσπλαχνος ο μελλοντικός αρχηγός, ξέχασε όμως να ρωτήσει και εμάς την βάση αν τον θέλουμε για μελλοντικό αρχηγό φαίνεται του το είχαν προεξοφλήσει ο Μπόμπολας με τον Λαμπράκη.

Αυτό που πρέπει να δούμε είναι ότι τα συμφέροντα προσπαθούν να κατευθύνουν τις εξελίξεις σε επίπεδο ηγεσίας, Τα περισσότερα ΜΜΕ οι λαλίστατοι δημοσιογράφοι του γραπτού και ηλεκτρονικού τύπου προσπαθούν να μας πλασάρουν ότι θέλουν τα αφεντικά τους. Δεν μπορεί παρά να πάμε κόντρα στο κατεστημένο αυτό. Το Πασοκ με τον ΓΑΠ πρέπει να αντισταθεί και το αίτημα της ΝΕΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ να προχωρήσει.