Posts Tagged ‘πολίτες’

Ο Δημόσιος Τομέας (κρατικοί οργανισμοί, ΟΤΑ, ρυθμιστικές αρχές) σήμερα συλλέγει, παράγει, αναπαράγει και μεταδίδει ένα μεγάλο εύρος από πληροφορίες σε πολλούς τομείς της δημόσιας κοινωνικής, οικονομικής, μορφωτικής δραστηριότητας. Ο τεράστιος όγκος των δεδομένων αυτών, κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, είτε δεν είναι προσβάσιμος από τους πολίτες, είτε διατίθεται με τρόπους που δεν ευνοούν ή εμποδίζουν την επεξεργασία του.

Η πρωτοβουλία (Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα) φιλοδοξεί να αναδείξει την αναγκαιότητα παροχής από τους Δημόσιους φορείς πλήρους πρόβασης στα δεδομένα που διαθέτουν και να κινητοποιήσει πολίτες και πολιτικό προσωπικό για την επίτευξη αυτού του σκοπού.

Τέτοια δεδομένα ενδεικτικά είναι:

  • Ισχύοντες νόμοι και εγκύκλιοι
  • Δημόσιες Δαπάνες (στενός και ευρύτερος δημόσιος τομέας, ΟΤΑ)
  • Πηγές Δημόσιων Εσόδων
  • Στοιχεία Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας
  • Στοιχεία παραβατικότητας / εγκληματικότητας
  • Εκπαιδευτικά δεδομένα (συμμετοχή στα επίπεδα της εκπαίδευσης, απόφοιτοι ανά κλάδο, διδακτικές ώρες ανά σχολείο, στατιστικά μαθητικής απόδοσης)
  • Πρωτογενή ερευνητικά δεδομένα από έρευνες που διενεργούν Πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα του ευρύτερου δημόσιου τομέα καθώς επίσης και από εκείνες που διεξάγουν εταιρίες δημοσκοπήσεων για λογαριασμό του δημοσίου.
  • Στοιχεία για την δικαστική λειτουργία (αριθμός δικών, αναβολές, χρόνος μέχρι την τελεσιδικία, καταδικές-προς-αθωώσεις, αδικήματα, προφυλακίσεις, αναστολές)
  • Στοιχεία σχετιζόμενα με την δημόσια υγεία (εισαγωγές, ασθένειες, πληρότητες κοινών κλινών και κλινών εντατικής θεραπείας, θνησιμότητες, διαμεταγωγές, κλήσεις ΕΚΑΒ, χρόνοι απόκρισης κλπ)
  • Στοιχεία σχετικά με τις πυρκαγιές
  • Φωτογραφικά ή άλλα ιστορικά αρχεία τα οποία μπορούν να διατεθούν στο κοινό χωρίς περιορισμούς copyright.

Η διαθεσιμότητα των δεδομένων για πρόσβαση και επεξεργασία από τον καθένα, δεν είναι μόνο ζήτημα αρχής, αλλά συνεπάγεται σημαντικότατες ωφέλειες:

  • Απαντάται με αποτελεσματικό τρόπο το αίτημα για Διαφάνεια το οποίο αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημοκρατίας
  • Διευκολύνεται και προάγεται η Έρευνα
  • Δημουργούνται συνθήκες για την ανάπτυξη της Καινοτομίας και την δημιουργία υπηρεσιών που απαντούν στις ανάγκες των πολιτών
  • Διευκολύνεται ο έλεγχος της εξουσίας από τους πολίτες και αρχίζει να παράγεται πολιτική “από-τα-κάτω” (grassroots)

Η ευρωπαϊκή ένωση με την οδηγία της 2003/98/EC προτρέπει τα κράτη-μέλη να εργαστούν προς την κατεύθυνση αυτή, και ήδη η Βρετανία δίνει το παράδειγμα με ενδιαφέρουσες κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Οδηγία:

Οι πληροφορίες του Δημόσιου Τομέα είναι ένα σημαντικό πρωτεύον υλικό για προϊόντα και υπηρεσίες ψηφιακού περιεχομένου και θα γίνει ακόμη πιο σημαντικό με τη σταδιακή ανάπτυξη ασύρματων υπηρεσιών περιεχομένου. Mε την ελεύθερη διάθεση και επαναχρησιμοποίηση των Δημόσιων Δεδομένων θα έχουμε πολύ μεγάλες δυνατότητες οι οποίες -μεταξύ άλλων- θα επιτρέψουν στις Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να εκμεταλλευθούν αυτές τις δυνατότητες, και να συμβάλουν σε μεγαλύτερη οικονομική πρόοδο και δημιουργία θέσεων εργασίας.

Για την Ελλάδα, ειδικά σήμερα που βρίσκονται σε εξέλιξη τα έργα του προγράμματος “Κοινωνία της Πληροφορίας” για τον εκσυχρονισμό της πληροφορικής υποδομής των δημοσίων φορέων, το αίτημα για την προσβασιμότητα και δυνατότητα επεξεργασίας και επαναχρησιμοποίησης των Δημόσιων δεδομένων από τους πολίτες, είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Σας καλούμε να συνδράμετε τον στόχο αυτό με κάθε πρόσφορο τρόπο, ώστε να γίνουν τα Δημόσια Δεδομένα πραγματικά Δικά μας Δεδομένα. Υπογράψτε την καμπάνια στην αντίστοιχη σελίδα.

ΥΓ: Οι bloggers που υποστηρίζουν την ιδέα του αιτήματος μπορούν ελεύθερα να αναδημοσιεύσουν το παραπάνω κείμενο

Υπάρχουν πέντε βασικοί τρόποι επιλογής μελών μίας άμεσης συμμετοχικής διαδικασίας τον πρώτο μπορούμε να τον ονομάσουμε “ανοικτή για όλους διαδικασία”, στον οποίο -όπως μαρτυρά ο τίτλος- μπορεί να συμμετάσχει όποιος επιθυμεί[^1]

Οι συμμετέχοντες στην πραγματικότητα αυτοεπιλέγονται και δε συνθέτουν συνήθως αντιπροσωπευτικό δείγμα ή υποσύνολο του συνολικού πληθυσμού της κοινότητας από την οποία προέρχονται.

Η εμπειρία δείχνει ότι πάνε όσοι έχουν χρόνο, ειδικό συμφέρον και ενασχόληση, και πολύ συχνά είναι ανώτερου βιοτικού και μορφωτικού επιπέδου

πολίτες ατάκτως ... επιλεγμ�νοι

τρόποι επιλογής που βελτιώνουν την αντιπροσωπευτικότητα

Ο δεύτερος μηχανισμός είναι -όπως ο προηγούμενος- ανοικτή διαδικασία, με τη διαφορά ότι ‘στρατολογούμε’ ή/και στοχεύουμε επί τούτου, μέλη από υποομάδες που αποφεύγουν ή δεν ξέρουν πως να ασχοληθούν με τέτοιες δραστηριότητες[^2]

η αντιπροσωπευτικότητα και σ’αυτήν την περίπτωση δύναται να διαστρεβλωθεί μέσω ‘μηχανισμών’ ή λιγότερο οργανωμένων ειδικών συμφερόντων που μπορούν να κινητοποιήσουν περισσότερους συμμετέχοντες

Ο τρίτος τρόπος στηρίζεται στην κλήρωση των μελών με χρήση, κατά προτίμηση, επιστημονικής μεθοδολογίας που θα προσεγγίζει τη σύνθεση της σχετικής κοινότητας

Η τυχαία επιλογή -εφόσον γίνεται επιστημονικά- εγγυάται καλύτερα από κάθε άλλη την αντιπροσωπευτικότητα των μελών που θα στελεχώσουν μία άμεση συμμετοχική διαδικασία.

Η κλήρωση ήταν βασικό συστατικό της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό από συνδικάτα στις αρχές του 20ου αι., και χρησιμοποιείται από αρκετές σύγχρονες μεθοδολογίες συμμετοχής ([deliberative polling][delpol], [Citizens Juries][cjury], and Planning Cells)

“αντιπροσωπευτική” συμμετοχή

Με τον τέταρτο τρόπο επιλέγονται (για μέλη μίας διαδικασίας) πολίτες που επιδεικνύουν έντονη δραστηριότητα στο υπό εξέταση ζήτημα

Είναι συνήθως εθελοντές που αντιπροσωπεύουν, τρόπον τινά, τους συμπολίτες τους που έχουν παρόμοια συμφέροντα ή/και ιδέες αλλά επιλέγουν να μη συμμετέχουν. Μπορούν να προέρχονται από κινήσεις πολιτών, εθελοντικές οργανώσεις, και λοιπά

Με τον πέμπτο τρόπο επιλέγονται μέλη που είναι -ας τους πούμε- επαγγελματίες αντιπρόσωποι κοινοτήτων, οργανώσεων ή ομάδων με κοινά συμφέροντα και στόχους

Η σχέση με το “κράτος” και την (ευρύτερη) δημόσια σφαίρα

Οι προαναφερθέντες τρόποι επιλογής μελών (μίας συμμετοχικής διαδικασίας) αντιπαραβάλλονται (στο επισυναπτόμενο σχήμα) με δύο πιο γνώριμες μεθόδους επιλογής προσωπικού και στελεχών που θα καταλάβουν δημόσιες θέσεις (και θα συμμετέχουν στη διαμόρφωση και την υλοποίηση πολιτικής):

  1. Εκλογές για τους αιρετούς εκπροσώπους μας, οι οποίοι είναι συχνά, επαγγελματίες πολιτικοί
  2. Επαγγελματικές μεθοδολογίες επιλογής των ειδικευμένων δημόσιων λειτουργών που στελεχώνουν τις δημόσιες λειτουργίες

Αντιπαραβάλλονται επίσης με την ευρύτερη, διάχυτη, δημόσια σφαίρα (μέσα μαζικής ενημέρωσης, σύλλογοι και οργανώσεις, ανεπίσημοι χώροι συζήτησης, κοινωνία των πολιτών, κ.λπ.)

Οι οκτώ αυτοί (αυθαίρετοι ίσως, αλλά ενδεικτικοί) μηχανισμοί ορισμού ή επιλογής μελών που θα συμμετάσχουν στην εκάστοτε συζήτηση και διαμόρφωση πολιτικών για δημόσια ζητήματα παρατάσσονται σχηματικά στο (μονοδιάστατο) γράφημα που ακολουθεί

από τον αποκλεισμό στη συμμετοχή

Στο επόμενο πόστ αυτής της σειράς θα εξετάσουμε τις μορφές / τύπους επικοινωνίας και διαβούλευσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μία συμμετοχική διαδικασία

[^1]: προφανώς μπορούν να υπάρχουν προδιαγραφές, όπως να είναι μέλος της κοινότητας ή της ομάδας που αφορά η διαδικασία, να έχει κάποια ηλικία, και λοιπά

[^2]: αν λόγου χάρη, μία διαδικασία ασχολείται με την εγκληματικότητα σε μία κοινότητα μπορεί να ζητηθεί (με ιδιαίτερη πρόσκληση) από μετανάστες που ζουν σε αυτή να συμμετέχουν στις σχετικές διεργασίες

[delpol]: http://en.wikipedia.org/wiki/Deliberative_opinion_poll
[cjury]: http://en.wikipedia.org/wiki/Citizens’_jury