Posts Tagged ‘κοινωνία πολιτών’

Την προσεχή Παρασκευή υπάρχει μια θαυμάσια ευκαιρία! Ευκαιρία, για μια αυθόρμητη και χωρίς περιορισμούς συγκέντρωση πολιτών στο Σύνταγμα. Ακριβώς έξω από το Κοινοβούλιο, την ώρα της κρίσιμης ψηφοφορίας που είτε θα ανοίξει την διαδικασία διερεύνησης και τιμωρίας επίορκων πολιτικών προσώπων, είτε θα κουκουλώσει τα εγκλήματα τους για μια ακόμα φορά…

Πολίτες όλων των ηλικιών, κάθε ιδεολογίας, από όλα τα στρώματα της κοινωνίας, θα έχουν την ευκαιρία να βρεθούν απέναντι σε διεφθαρμένους πολιτικούς που με δική μας εντολή κυβερνούν με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε τα 35 τελευταία χρόνια.

Θα έχουμε την ευκαιρία να τους δούμε στα μάτια, ενώ θα βρίσκονται στα παράθυρα του Κοινοβουλίου κοιτώντας τους πολίτες, τους πραγματικούς αντιπροσώπους της κοινωνίας, που με την ήρεμη παρουσία τους θα τους παραδώσουν ένα ηχηρό μήνυμα ανάληψης ευθύνης για τις επόμενες πολιτικές τους πράξεις και επιλογές!..

Την καταπληκτική αυτή ιδέα μου έδωσε μια φίλη blogger σχολιάζοντας λίγο νωρίτερα, προηγούμενο άρθρο μου για την ευθύνη του Π. Τατούλη και των υπολοίπων “ανταρτών” στην ψηφοφορία της Παρασκευής:

“…Κατά τη γνώμη μου, την ώρα της ψηφοφορίας για την Προανακριτική θα έπρεπε να οργανωθεί η μεγαλύτερη πορεία που έχει δει ποτέ η Αθήνα, μήπως και δεήσουν και αντιληφθούν την ευθύνη τους για την κατάντια του τόπου. Μόνο αν φοβηθούν ότι ο λαός όντως θα τους τιμωρήσει μπορεί να ψηφίσουν υπέρ. Η πλατεία Συντάγματος ενδείκνυται, απλώς θα λείπει ο Μακρυγιάννης…”

Έχει δίκιο!.. και είναι δεδομένο ότι μια τέτοια συγκέντρωση δεν θα “συμπλεύσει” με κανένα κόμμα, δεν θα περιοριστεί από οποιεσδήποτε προδιαγραφές μεγέθους ή “φυσιογνωμίας” και δεν θα εξυπηρετήσει καμία σκοπιμότητα εκτός από το συμφέρον της κοινωνίας όπως το κατανοούν και το νιώθουν όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες:

  • Ας έχουμε λοιπόν υπόψη ότι την Παρασκευή δεν “παίζεται” μόνο το άνοιγμα της διαδικασίας διερεύνησης και τιμωρίας επίορκων πολιτικών προσώπων, ή το κουκούλωμα των εγκλημάτων τους για μια ακόμα φορά…
  • Παίζεται και το αν θα συνεχίσουμε να δεχόμαστε με απάθεια μια διεφθαρμένη πολιτική διοίκηση που χειραγωγεί με θράσος την κοινωνία, από τον εργάτη μέχρι τον αντιπρόσωπο βουλευτή στον οποίο απαγορεύει να ψηφίσει κατά συνείδηση κορυφαία ζητήματα Δημοκρατίας.
  • Παίζεται το αν θα συνεχίσουμε να αποδεχόμαστε την παραβίαση του Συντάγματος και των νόμων από τα ίδια πρόσωπα που είναι εντεταλμένα να τα περιφρουρούν.
  • Παίζεται το αν θα συνεχίσει ο παρών αλλά και οι μελλοντικοί αρχηγοί του κράτους να εκβιάζουν και να απειλούν την Ελληνική κοινωνία αλλά και τους βουλευτές που επιθυμούν να ψηφίζουν κατά συνείδηση, με εκλογές και παραγραφές εγκλημάτων που όλοι γνωρίζουμε. Η κοινωνία επιθυμεί αλλαγή πολιτικής και όχι πτώση της κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός είναι υποχρεωμένος να τηρήσει το Σύνταγμα και να υποστεί την φθορά την αυτοκάθαρσης.
  • Παίζεται το αν θα συνεχίσουμε να διαμορφώνουμε μια δήθεν “κοινή” αλλά ουσιαστικά χειραγωγούμενη κοινή γνώμη με αποκλειστικό υλικό ενημέρωσης προερχόμενο από διαπλεκόμενα ΜΜΕ, ή θα επιλέξουμε για την ενημέρωση μας αληθινές ειδήσεις από το ελεύθερο τοπίο του διαδικτύου.
  • Παίζεται το αν θα περιορίσουμε την συμμετοχή μας στην παρούσα δήθεν “Δημοκρατία” με μια χειραγωγημένη ψήφο κάθε 4 χρόνια, ή θα εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητες της νέας εποχής, των νέων μέσων επικοινωνίας, συμμετέχοντας καθημερινά μέσα από κάθε είδους ελεύθερη επικοινωνία αλλά και με δράσεις όπως αυτή η συγκέντρωση.
  • Παίζεται το αν θα συνεχίσουμε να αποδεχόμαστε μια διακυβέρνηση μειοψηφίας διαπλεκόμενων εταίρων όπως είναι οι διεφθαρμένοι πολιτικοί ανεξαρτήτως κομμάτων, οι καναλάρχες και οι διορισμένοι δικαστικοί λειτουργοί, οι οποίοι εσχάτως πρωταγωνιστούν παραβιάζοντας θρασύτατα το Σύνταγμα της Ελλάδος και αρνούμενοι να παραδώσουν τον φάκελο με τις αποδείξεις πολιτικών εγκλημάτων στο αρμόδιο Κοινοβούλιο.
  • Παίζεται το αν θα συνεχίσουν να υποβαθμίζονται οι θεσμοί της ήδη τραυματισμένης ”Δημοκρατίας” και το αν θα αφεθούν στο “έλεος του θεού” οι έντιμοι βουλευτές, οι οποίοι ως πρόβατα, τρομοκρατούνται από κομματάρχες τζομπάνηδες, και απειλούνται με πολιτικό θάνατο αν ψηφίσουν κατά συνείδηση, αν τηρήσουν το Σύνταγμα και αν υπηρετήσουν το συμφέρον των πολιτών.
  • Παίζεται αν θα συνεχίσουμε οι ίδιοι οι πολίτες να αποτελούμε μέρος του προβλήματος, προσβλέποντας διαρκώς σε ένα ρουσφέτι και συμπράττοντας με όλους τους καθημερινούς τρόπους σε μια παρακμιακή λειτουργία του κράτους, ή θα συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ήδη σε νέα εποχή που έχει άλλες απαιτήσεις από μας. Στην νέα εποχή που μας προσφέρει την δυνατότητα φυγής προς τα εμπρός με την συμμετοχή σε αμέτρητες καθημερινές δημιουργικές πρωτοβουλίες, ξεπερνώντας και αφήνοντας τους πολιτευτές “παλαιάς κοπής” στα αζήτητα!..
  • Παίζεται το αν θα συνεχίσει η σπουδή της συμπεριφοράς παθητικών Ελλήνων πολιτών από το αρμόδιο επιτελείο της κυβέρνησης, το οποίο με την βοήθεια ψυχολόγων, κοινωνιολόγων, επικοινωνιολόγων, δημοσκόπων, πληρωμένων δημοσιογράφων και ξένων συμβούλων κατασκευάζει απανωτά και ανυπέρβλητα εμπόδια αδιαφάνειας, παραμερίζοντας την θέληση του Ελληνικού λαού και εξασφαλίζοντας ασυδοσία άσκησης της εξουσίας.
  • Παίζεται το αν θα ξεκινήσουν τα δυναμικά και ενεργητικά μέρη της κοινωνίας, έστω και με καθυστέρηση, να συνειδητοποιούν τον ρόλο, την δύναμη και την ευθύνη τους ως προς την εξέλιξη της κοινωνίας (μέρος της οποίας είναι και το πολιτικό προσωπικό), καθώς και τις σημαντικές δυνατότητες θεαματικών αλλαγών με την διάδοση του νέου σπορ των ενεργών πολιτών.
  • Παίζεται το αν θα εμπεδωθεί από τους πολίτες ότι το περυσινό κάψιμο της μισής Ελλάδας ήταν μια σοβαρή απώλεια το κοινωνικού συνόλου που έμεινε χωρίς αντίκρυσμα, μια και κρίσιμο μέρος του πολιτικού προσωπικού ήταν και παραμένει διαφθαρμένο και προσηλωμένο στον ατομικό του πλουτισμό, πλήρως αδιάφορο για την κοινωνία που βρίσκεται στα όρια της επιβίωσης.
  • Παίζεται το αν θα εμπεδώσουν οι πολίτες ότι ακόμα και υπό τις παρούσες συνθήκες διαφθοράς, παρακμής, αυταρχικής και αλαζονικής διακυβέρνησης, δεν έχουν τίποτα να φοβούνται. Ότι μπορούν να παραμερίσουν την αδράνεια, ακονίζοντας τις κρυμμένες κοινωνικές τους ικανότητες ως ενεργά μέλη της κοινωνίας.
  • Παίζεται το αν θα κατανοήσουν ότι κανείς δεν έχει πραγματικά να χωρίσει τίποτα με τον άλλο και ότι μπορούν όλοι να προοδεύσουν με προυπόθεση την άρση ενός και μόνο εμποδίου, της στρατηγικής επιβίωσης των κομμάτων εξουσίας που κρατούν τους πολίτες διαιρεμένους, αποδυναμωμένους και χειραγωγήσιμους (κατά το διαίρει και βασίλευε).
  • Παίζεται το αν θα κατανοήσουν οι πολίτες ότι το ίδιο το Σύνταγμα, όπως αναφέρεται στην ακροτελεύτια διάταξη του, τους προσφέρει όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να υπερασπιστούν οι ίδιοι ως πολίτες, τις θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατίας μας που καταπατείται!

Αυτά παίζονται και αρκετά ακόμα που ο καθένας αντιλαμβάνεται από την προσωπική του εμπειρία.
Ας συναντηθούμε λοιπόν την Παρασκευή στην πλατεία Συντάγματος μπροστά από το Κοινοβούλιο, λίγο πριν αρχίσει η ψηφοφορία των τριακοσίων της Βουλής!..

Δεν έχει καμία σημασία πόσοι θα προσέλθουν και μην εκπλαγείτε αν είναι πολύ περισσότεροι από όσους νομίζετε. Η παρουσία και η “ενέργεια” αυτών που θα είναι εκεί θα φέρει το αποτέλεσμα που πρέπει, ασχέτως του χρόνου…

Υπάρχουν αμέτρητα αντίστοιχα παραδείγματα με κορυφαίο αυτό της Λειψίας της Αν. Γερμανίας, όπου πριν από δυο δεκαετίες μια χούφτα ανθρώπων ξεκίνησαν με μια παράσταση διαμαρτυρίας κατά του αυταρχικού και διεφθαρμένου κράτους. Την επανέλαβαν μερικές φορές στην διάρκεια των επόμενων μηνών με όλο και μεγαλύτερη συμμετοχή. Προς το τέλος της χρονιάς έφθασαν να συγκεντρωθούν σε κοινή πορεία διαμαρτυρίας 350.000 πολίτες, δηλ. τα 3/4 του πληθυσμού της πόλης. Την επόμενη ημέρα η κυβέρνηση κατέρευσε και μαζί της το “τοίχος” της Γερμανίας, ανοίγοντας τον δρόμο στους πολίτες για την νέα εποχή της ενωμένης Γερμανίας.

Θα είμαστε λοιπόν εκεί, για να κοιτάξουμε τους δικούς μας αντιπροσώπους στα μάτια και να τους δώσουμε ξεκάθαρο και αδιαπραγμάτευτο μήνυμα να πράξουν το καθήκον τους απέναντι στους πολίτες…

από το blog του Φώτη Μπόμπολα

Υπάρχει λόγος σαν bloggers να απαντάμε στα δημοσιεύματα του τύπου http://www.locandiera.gr/2007/11/21/strike/ της κ. Θωμά;

Ένιωσε κανείς απεργοσπάστης χθες;

Σαν bloggers αυτό που κάνουμε και μας χαρακτηρίζει είναι η αυτονομία του καθενός και ο αυτοπροσδιορισμός να εκφράζεται όποτε και όπως θέλει. Αν θέλει να κάνει απεργία δεν θα περιμένει καμία κ. Θωμά να του το πει, να του το επιβάλλει.

Η απαίτηση να περάσει μέσα από τα blogs η έννοια της απεργίας και να συμπαρασταθούμε σε ένα κλάδο απασχολούμενων δεν μας κάνει δημοσιογράφους. Η bloggers κατά καιρούς έχουν «απεργήσει» με τους δικούς τους τρόπους και μάλιστα με μαζικές «απεργίες». Διάφορα συμφέροντα των δημοσιογράφων με διάφορα κέντρα δεν γίνετε και δεν μπορούν να ισοσκελίσουν τους bloggers με όλα αυτά που κατά καιρούς ακούγονται.

Οι bloggers κάνουν το κέφι τους, διασκεδάζουν γράφοντας και εκφράζοντας τις προσωπικές τους σκέψεις. Η έκφραση μέσα από το προσωπικό ιστολόγιο ισοδυναμεί με έκφραση ενός κομματιού στην κοινωνία. Το σύνολο των bloggers αποτελούν και το σύνολο στην κοινωνία όπως αυτή εκφράζεται και στην καθημερινότητα μας.

Ανάμεσα στα ιστολόγια υπάρχει μια μορφή αλληλεπίδρασης με τα σχόλια που γίνονται εκατέρωθεν και αυτό είναι μια μορφή λειτουργίας. Λειτουργία που προσδιορίζει την κοινωνία των πολιτών. Κανένας δεν μπορεί να προσδιορίσει στους bloggers τι είναι και τι όχι.

Το διαδίκτυο αποδεικνύει καθημερινά ότι είναι ένας ζωντανός οργανισμός που αναπνέει με την καθημερινότητα και προβληματίζεται με τα κακός κείμενα και δεν έχει κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα να τα εκφράσει χωρίς περιστροφές και στρογγυλεύματα.

Οργανώνει και δημιουργεί δράσεις συμμετέχει σε μια μορφή -άτυπης- συμμετοχικής δημοκρατίας. Οι δημοσιογράφοι κάνουν την δουλεία τους και απεργούν για τα δικαιώματα τους, οι bloggers συμμετέχουν με την διάθεση τους στην κοινωνία των πολιτών. Οι δημοσιογράφοι λοιπόν κάνανε την απεργία τους ας κάνουμε και εμείς αυτό που κάνουμε κάθε μέρα ας γράψουμε ακόμα ένα πόστ.