Posts Tagged ‘αυτοοργάνωση’

Και ξαφνικά μερικά δεντράκια και κάτι μπουλντόζες, πήραν τον αέρα του Δεκέμβρη με τις μαζικές εξεγέρσεις και τον έφεραν στην καρδιά των Εξαρχείων με άλλη μορφή οργάνωσης. Πιο μαζική, πιο αποτελεσματική και με συγκεκριμένο στόχο. Οι κάτοικοι αντιστάθηκαν σε ένα πλάνο δημιουργίας πάρκινγκ και αποφάσισαν κόντρα στην τοπική τους εξουσία και τις δυνάμεις καταστολής της να διαχειριστούν αυτοί τον δημόσιο χώρο τους.

Αυτό που γίνεται στο παρκάκι των Εξαρχείων, με ανθρώπους κάθε βράδυ να φυλάνε φυτεμένα δεντράκια και να απαιτούν τον σεβασμό της θέλησής τους, είναι πρωτόγνωρο στην χώρα μας. Και τα Εξάρχεια είναι ο χώρος εφαρμογής σε μια περίοδο που όλοι μαζικά μιλάνε για ιδιωτικοποίηση, για ανταγωνιστικότητα και για το ατομικό δικαίωμα. Και ήρθαν οι κάτοικοι των Εξαρχείων να πετάξουν τις θεωρίες στο καλάθι των αχρήστων.

Όταν υπάρχει διακύβευμα και συγκεκριμένος στόχος, οι πολίτες μπορούν να οργανώνονται και να επιτυγχάνουν. Όχι πια σε παραδοσιακές δομές και όργανα,, χωρίς μηχανισμούς και καπελώματα. Και όλα αυτά μερικά μέτρα από το ιστορικό κτίριο της Χαριλάου Τρικούπη.

Και το ΠΑΣΟΚ παρών με τον πρόεδρό του. Αλλά οι υπόλοιποι; Τα ιστορικά στελέχη εξουσίας; Αυτά κοιτούσαν αμήχανα τόσο κόσμο να υπερασπίζεται ένα πάρκο…!!! Και όχι καρέκλες εξουσίας και «αναγνώριση», αλλά καλύτερο περιβάλλον και κοινωνική δράση.

Τα παιδιά στα Εξάρχεια ζέσταναν την καρδιά μας και έδειξαν τον δρόμο σε κάτι διαφορετικό που είναι κοντά και μέσα στην κοινωνία. Που γυρνάει την πλάτη στον πειρασμό από τις κάμερες των ΜΜΕ, αλλά προτιμά να συμπαρίσταται σε αυθεντικές δράσεις με στόχο και ομαδικότητα. Που δεν χρειάζεται αρχηγούς και υπαρχηγούς, αλλά τα μέλη του να εκφράζονται ελεύθερα και σε ομάδες δράσης.

Αυτή είναι η αυτο-οργάνωση σύντροφοι. Οι οργανώσεις γειτονιάς που χάσαμε και που πρέπει να τις ξαναβρούμε.

Γιατί ειδικά τώρα στην δύσκολη οικονομική συγκυρία, αυτό που χρειάζεται ο κόσμος είναι αλληλεγγύη και κοινή δράση για κοινά προβλήματα. Για τα κοινωνικά προβλήματα που είναι μπροστά μας. Και στην επόμενη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, η αυτο-οργάνωση θα παραμένει λύση. Σαν κύτταρο πολιτικής και κοινωνικής δράσης.

Σχετικά:

http://parkingparko.blogspot.com/

http://exarchia.pblogs.gr/

http://ellietz.blogspot.com/2009/03/blog-post_19.html

http://www.flickr.com/photos/papandreouwebsite/sets/72157615244890414/ [συλλογή από το papandreou.gr]

Είναι επιτακτική ανάγκη κάθε προοδευτικός πυρήνας αυτής της χώρας να δραστηριοποιηθεί με το δικό του τρόπο και να συνεισφέρει στον αγώνα που ψάχνει τρόπο να σχηματοποιηθεί.
Μόνο μας όπλο η αλληλεγγύη, η δημιουργική μας ζύμωση.
Αυτό-οργανωνόμαστε, κινητοποιούμαστε, δραστηριοποιούμαστε, εκφράζουμε, αντιστεκόμαστε, διεκδικούμε, προτάσσουμε.

Σας καλούμε αύριο Τρίτη, 16/12 και ώρα 16:00 να συνοδεύσουμε το «Άρμα αντι-πληροφόρησης και διαδραστικής αφύπνισης» που θα ξεκινήσει από τα Προπύλαια τη χρωματιστή του βόλτα στους δρόμους της Αθήνας.
Ένα αυτοσχέδιο τροχοφόρο άρμα, 2 laptops, 1 προτζέκτορας, 2 αυτοενισχυόμενα ηχεία, 1 ανοιχτό μικρόφωνο και όλοι εμείς θα δώσουμε φωνή και χρώμα σε όλα αυτά που ζούμε τις τελευταίες ημέρες.

Δεν καθόμαστε μόνοι σπίτι μας. Η σύναξη κάτω του ενός ατόμου τιμωρείται με απουσία από την ιστορία.

παρακαλούμε αναμεταδώστε το μήνυμα
συνεισφέρετε με υλικό επί-τόπου
συμπορευθείτε

arxediaMEDIA (και οι φίλοι του)

Υπάρχουν πέντε βασικοί τρόποι επιλογής μελών μίας άμεσης συμμετοχικής διαδικασίας τον πρώτο μπορούμε να τον ονομάσουμε “ανοικτή για όλους διαδικασία”, στον οποίο -όπως μαρτυρά ο τίτλος- μπορεί να συμμετάσχει όποιος επιθυμεί[^1]

Οι συμμετέχοντες στην πραγματικότητα αυτοεπιλέγονται και δε συνθέτουν συνήθως αντιπροσωπευτικό δείγμα ή υποσύνολο του συνολικού πληθυσμού της κοινότητας από την οποία προέρχονται.

Η εμπειρία δείχνει ότι πάνε όσοι έχουν χρόνο, ειδικό συμφέρον και ενασχόληση, και πολύ συχνά είναι ανώτερου βιοτικού και μορφωτικού επιπέδου

πολίτες ατάκτως ... επιλεγμ�νοι

τρόποι επιλογής που βελτιώνουν την αντιπροσωπευτικότητα

Ο δεύτερος μηχανισμός είναι -όπως ο προηγούμενος- ανοικτή διαδικασία, με τη διαφορά ότι ‘στρατολογούμε’ ή/και στοχεύουμε επί τούτου, μέλη από υποομάδες που αποφεύγουν ή δεν ξέρουν πως να ασχοληθούν με τέτοιες δραστηριότητες[^2]

η αντιπροσωπευτικότητα και σ’αυτήν την περίπτωση δύναται να διαστρεβλωθεί μέσω ‘μηχανισμών’ ή λιγότερο οργανωμένων ειδικών συμφερόντων που μπορούν να κινητοποιήσουν περισσότερους συμμετέχοντες

Ο τρίτος τρόπος στηρίζεται στην κλήρωση των μελών με χρήση, κατά προτίμηση, επιστημονικής μεθοδολογίας που θα προσεγγίζει τη σύνθεση της σχετικής κοινότητας

Η τυχαία επιλογή -εφόσον γίνεται επιστημονικά- εγγυάται καλύτερα από κάθε άλλη την αντιπροσωπευτικότητα των μελών που θα στελεχώσουν μία άμεση συμμετοχική διαδικασία.

Η κλήρωση ήταν βασικό συστατικό της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό από συνδικάτα στις αρχές του 20ου αι., και χρησιμοποιείται από αρκετές σύγχρονες μεθοδολογίες συμμετοχής ([deliberative polling][delpol], [Citizens Juries][cjury], and Planning Cells)

“αντιπροσωπευτική” συμμετοχή

Με τον τέταρτο τρόπο επιλέγονται (για μέλη μίας διαδικασίας) πολίτες που επιδεικνύουν έντονη δραστηριότητα στο υπό εξέταση ζήτημα

Είναι συνήθως εθελοντές που αντιπροσωπεύουν, τρόπον τινά, τους συμπολίτες τους που έχουν παρόμοια συμφέροντα ή/και ιδέες αλλά επιλέγουν να μη συμμετέχουν. Μπορούν να προέρχονται από κινήσεις πολιτών, εθελοντικές οργανώσεις, και λοιπά

Με τον πέμπτο τρόπο επιλέγονται μέλη που είναι -ας τους πούμε- επαγγελματίες αντιπρόσωποι κοινοτήτων, οργανώσεων ή ομάδων με κοινά συμφέροντα και στόχους

Η σχέση με το “κράτος” και την (ευρύτερη) δημόσια σφαίρα

Οι προαναφερθέντες τρόποι επιλογής μελών (μίας συμμετοχικής διαδικασίας) αντιπαραβάλλονται (στο επισυναπτόμενο σχήμα) με δύο πιο γνώριμες μεθόδους επιλογής προσωπικού και στελεχών που θα καταλάβουν δημόσιες θέσεις (και θα συμμετέχουν στη διαμόρφωση και την υλοποίηση πολιτικής):

  1. Εκλογές για τους αιρετούς εκπροσώπους μας, οι οποίοι είναι συχνά, επαγγελματίες πολιτικοί
  2. Επαγγελματικές μεθοδολογίες επιλογής των ειδικευμένων δημόσιων λειτουργών που στελεχώνουν τις δημόσιες λειτουργίες

Αντιπαραβάλλονται επίσης με την ευρύτερη, διάχυτη, δημόσια σφαίρα (μέσα μαζικής ενημέρωσης, σύλλογοι και οργανώσεις, ανεπίσημοι χώροι συζήτησης, κοινωνία των πολιτών, κ.λπ.)

Οι οκτώ αυτοί (αυθαίρετοι ίσως, αλλά ενδεικτικοί) μηχανισμοί ορισμού ή επιλογής μελών που θα συμμετάσχουν στην εκάστοτε συζήτηση και διαμόρφωση πολιτικών για δημόσια ζητήματα παρατάσσονται σχηματικά στο (μονοδιάστατο) γράφημα που ακολουθεί

από τον αποκλεισμό στη συμμετοχή

Στο επόμενο πόστ αυτής της σειράς θα εξετάσουμε τις μορφές / τύπους επικοινωνίας και διαβούλευσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μία συμμετοχική διαδικασία

[^1]: προφανώς μπορούν να υπάρχουν προδιαγραφές, όπως να είναι μέλος της κοινότητας ή της ομάδας που αφορά η διαδικασία, να έχει κάποια ηλικία, και λοιπά

[^2]: αν λόγου χάρη, μία διαδικασία ασχολείται με την εγκληματικότητα σε μία κοινότητα μπορεί να ζητηθεί (με ιδιαίτερη πρόσκληση) από μετανάστες που ζουν σε αυτή να συμμετέχουν στις σχετικές διεργασίες

[delpol]: http://en.wikipedia.org/wiki/Deliberative_opinion_poll
[cjury]: http://en.wikipedia.org/wiki/Citizens’_jury