Posts Tagged ‘Τσίπρας’

Η ανακοίνωση της Πολιτικής γραμματείας για τις εξελίξεις στη παιδεία:

Η καθολική ψηφοφορία αποτελεί πάγιο δημοκρατικό αίτημα της δικής μας Αριστεράς, όταν εξασφαλίζονται οι όροι για τη διεξαγωγή μιας πολιτικής διαδικασίας

Ο όμιλος προβληματισμού «Άρση» του Μιχάλη Παπαγιαννάκη τάχθηκε με σαφήνεια υπέρ της καθολικής ψηφοφορίας για την εκλογή πρυτάνεων.

Ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας χθες στον Αlpha, είπε ότι:

στο θέμα της καθολικής εκλογής των πρυτανικών αρχών δεν είχαμε αντίρρηση

Η Νεολαία του ΣΥΝ με ανακοίνωσή της αναφέρει:

Δεν καταλαβαίνουμε σε τι μπορούν να εξυπηρετήσουν οι πρυτανικές και προεδρικές εκλογές ακόμη και αν γίνουν με καθολική συμμετοχή…

του Γιάννη Πρετεντέρη από το Βήμα
Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήλωσε στις δημοσκοπήσεις και αυτό, αν θέλετε τη γνώμη μου, είναι μια εξαιρετικά θετική εξέλιξη στην ελληνική πολιτική. Βάζει ένα βάσανο σε όλους, τους σπρώχνει να ψάξουν τα μέτρα τους. Πρωτίστως, δε, ανεβάζει τον πήχη για το ίδιο το κόμμα της Αριστεράς…

Ξεχωρίζω δύο παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για ισάριθμα ζητήματα της επικαιρότητας:

Ζήτημα πρώτο, ΟΤΕ. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλ.Αλαβάνος δήλωσε ότι το Δημόσιο πρέπει να ανακτήσει το 50% συν μία μετοχή του Οργανισμού ώστε να έχει την πλειοψηφία. Μάλιστα!

Πώς θα συμβεί αυτό; Προφανώς αγοράζοντας μετοχές του ΟΤΕ- υποθέτω ότι ο Αλαβάνος δεν προτείνει να δημευτούν οι μετοχές που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών… Με το Δημόσιο να κατέχει το 25% των μετοχών του ΟΤΕ (το άλλο 25% θα το έχουν μετά τη συμφωνία οι Γερμανοί) το «σχέδιο Αλαβάνου» επιβάλλει να αγοραστεί ένα 25% από τη χρηματιστηριακή αγορά, δηλαδή περίπου 125 εκατομμύρια μετοχές.

Θα δεχθώ ότι το Δημόσιο θα αγοράσει φθηνότερα από τον Βγενόπουλο (πράγμα δύσκολο) και ότι αγοράζοντας τόσες μετοχές δεν θα αυξηθεί η τιμή της μετοχής (πράγμα απίθανο). Ακόμη και υπό αυτές τις ακραίες προϋποθέσεις όμως, το Δημόσιο θα χρειαστεί για να υλοποιήσει το «σχέδιο Αλαβάνου» περίπου 3 δισ. ευρώ. Τρεις φορές ο προϋπολογισμός του υπουργείου Οικονομίας!

Πού θα βρει το Δημόσιο 3 δισ. ευρώ; Μυστήριο! Από πού θα τα εξοικονομήσει; Αγνωστο! Και τότε πώς ο Αλαβάνος κόβει έναν λογαριασμό 3 δισ. ευρώ χωρίς να έχει ιδέα πού θα βρεθούν; Να ένα υπέροχο μυστήριο, το οποίο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να λύσει!

Ζήτημα δεύτερο, εγκληματικότητα. Ρώτησαν σε τηλεοπτική συνέντευξη τον πρόεδρο του Συνασπισμού Αλ. Τσίπρα πώς θα αντιμετωπίσει την εγκληματικότητα. Ο Τσίπρας απάντησε ότι θα αντιμετωπίσει τις κοινωνικές αιτίες που γεννούν την εγκληματικότητα, αλλά ότι δεν χρειάζονται μέτρα καταστολής ή/ και αστυνόμευσης.

Είναι μια ωραία, γενναιόδωρη ιδέα, ευρύτατα διαδεδομένη στην παραδοσιακή Αριστερά, η οποία οδηγεί στο εξής πρακτικό αποτέλεσμα: τη στιγμή που κάποιος τύπος θα απειλεί οδηγό λεωφορείου με πιστόλι, ο οδηγός θα του πει «στοπ! Κάνε λίγο υπομονή να διορθωθούν τα κοινωνικά αίτια που σε έφεραν εδώ,και βλέπουμε…» . Προσωπικά δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση του οδηγού. Ελπίζω ούτε ο Τσίπρας!

Ηθικόν δίδαγμα; Οταν πιάνεις διψήφιο στις δημοσκοπήσεις, οι ασκήσεις επί χάρτου δεν αρκούν. Χρειάζεται και λίγη πολιτική.

Άσχετα από αυτό που πιστεύει κάποιος σχετικά με την ονομασία της ΠΓΔΜ, τίθενται κάποια σημαντικά ερωτήματα
από την επιλογή της οικολογικής παρέμβασης, συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, να την αποκαλεί «Δημοκρατία της Μακεδονίας»

Κανένα από αυτά δεν έχει να κάνει με την ονομασία, αλλά με τη στάση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα αυτό

1. ο ΣΥΡΙΖΑ, συνολικά, υποστηρίζει κάποια συγκεκριμένη ονομασία (πχ. «Δημοκρατία της Μακεδονίας»;

2. Αν δεν συμφωνεί με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», γιατί αποδέχεται τη χρήση του λογοτύπου και της υπογραφής «συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ» από την Οικολογική Παρέμβαση;

3. Ας πούμε ότι ο Συνασπισμός (ή η ΚΟΕ) βγει με μια αφίσα που θα λέει «φιλία με την Άνω Μακεδονία», στην οποία -επίσης- θα βάζει το λογότυπο του ΣΥΡΙΖΑ και την υπογραφή «συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ». Πως θα αντιμετωπίσει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ τη σύγχυση που θα προκληθεί από τις δύο αντίθετες απόψεις;

4. Με δεδομένα ότι

α. δημοσκοπήσεις (με κάθε επιφύλαξη) δείχνουν ότι πάνω από 8 στους 10 έλληνες απορρίπτουν το όνομα «Δημοκρατία της ”Μακεδονίας”» για τα Σκόπια και

β. ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται πάνω από 40% των ψήφων για να κυβερνήσει, μήπως πρέπει να δώσει σαφή θέση για το – μείζον- αυτό ζήτημα;

Το να πηγαίνει κάποιος να συναντήσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας φορώντας τζην είναι απλή χαριτωμενιά, το να αναφέρει σε δημόσια συνέντευξη τους αστυνομικούς ως «μπάτσους» είναι χοντροκοπιά, αλλά η τακτική να μαζεύουμε ψήφους από κάθε συνιστώσα(;), χωρίς να ξεκαθαρίζουμε ποιά είναι η ΜΙΑ θέση που θα υιοθετήσουμε, είναι στα όρια της εξαπάτησης.

http://oikologiki-paremvasi.gr/blog/archives/148

* άραγε αν γίνει Πρωθυπουργός ή Υπουργός κάποια μέρα ο Αλέξης, θα υποδέχεται αρχηγούς (άλλων) κρατών με τζην;

Μια εξαιρετική ανάλυση για τον Συνασπισμό, την αριστερά και τον Τσίπρα  από τον καθ. ΧαρίδημοςΤσούκα

[…Η απαξίωση του ΠΑΣΟΚ και του δικομματισμού γενικότερα, σε συνδυασμό με τα πολλά και καυτά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, φούσκωσαν τα πανιά των «αντισυστημικών» αριστερών. Η διαμαρτυρία που εξέφρασε ο «Συνασπισμός» ήταν κυρίως φοβική: όχι στη μεταρρύθμιση, όχι στην προσαρμογή της Ελλάδας στα δεδομένα της παγκοσμιοποίησης….]

[…Ιδιωτικοποιήσεις; Ποτέ. Αλλαγή στους κανονισμούς εργασίας των ΔΕΚΟ; Όχι, βέβαια. Να πουληθεί η Ολυμπιακή; Αστειεύσθε! Αξιολόγηση στην εκπαίδευση; Προέχουν άλλα. Να αλλάξει ο νόμος για τα Πανεπιστήμια, προκειμένου να περιορισθεί η κομματοκρατία, να σφίξουν οι σπουδές, και να περιορισθούν οι ανεξέλεγκτες μειοψηφίες που ασκούν βία και τρομοκρατία; Πάνω από το πτώμα μας. Καλύτερη αστυνόμευση; Όχι στον αυταρχισμό. Εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης; Α πα πα, νεοφιλελευθερισμός! Η «μάντρα» του «Συνασπισμού» ήταν και είναι: αύξηση των δημοσίων δαπανών, μην πειράξετε το «δημόσιο», κάτω τα χέρια από τα «κεκτημένα». Όχι σε όλα, γιατί όλα είναι «νεοφιλελεύθερα»….]

[…Το ενδιαφέρον είναι ότι ο πολιτισμικός φιλελευθερισμός και ο αγοραίος αντιεξουσιασμός του «Συνασπισμού» αφήνουν μάλλον αδιάφορη τη μεγάλη μάζα, η οποία έλκεται περισσότερο από το φοβικό λαϊκισμό….]

[… Στο κυρίως πολιτικό παιχνίδι, ωστόσο, στο πεδίο του κράτους και της οικονομίας, ο λόγος του «Συνασπισμού» είναι αμυντικός και συντηρητικός….]

[…Αντί να προβληματιστεί από τη διαπίστωση ότι η οικονομία της αγοράς είναι το μόνο ιστορικό οικονομικό σύστημα που παράγει πλούτο, και να αναρωτηθεί πως μπορεί να ενσωματώσει αυτό το συμπέρασμα στα εξισωτικά και οικολογικά ιδεώδη του ώστε να προκύψουν ρεαλιστικές, κοινωνιοκεντρικές πολιτικές, ο «Συνασπισμός» μάχεται αχυρανθρώπους («νεοφιλελευθερισμός»), όπως παλαιότερα οι εγχώριοι «εθνικόφρονες» μάχονταν το φάντασμα του «κομμουνισμού». Προσέξτε την εσχατολογική γλώσσα του: «στρατηγικός στόχος [είναι] μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και μια νέα ισορροπία του ανθρώπου με τη φύση και το περιβάλλον». Η πολιτική ως αναζήτηση του χαμένου παραδείσου!…]

[…Η οιονεί-θεολογική πεποίθηση στην κατοχή κάποιας ανώτερης γνώσης για τη λειτουργία της κοινωνίας δίνει το δικαίωμα στον κ.Τσίπρα να εκδίδει πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης («Δεν είστε Αριστερά κ.Παπανδρέου…»). Όταν θεωρείς ότι κατέχεις την Αλήθεια, κατέχεις και το δικαίωμα πιστοποίησής της.

[…Η Αριστερά δεν είναι μια περιεκτική, ανοιχτή παράδοση προβληματισμού, αξιών, διερώτησης και ευαισθησιών, αλλά ένα σύνολο από θέσφατα που ορίζει ο η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος και γνωστοποιούν, urbi et orbi, οι κκ. Αλαβάνος και Τσίπρας.

Καταγράφονται, βέβαια, ενστάσεις για την γνησιότητα των πιστοποιητικών από την εγχώρια εκπρόσωπο των σταλινικών, αλλά πρόκειται για μια, ούτως ή άλλως, οικογενειακή υπόθεση στην οποία κανείς άλλος δεν έχει το δικαίωμα να ανακατεύετα…]

[…Αν δύστυχε Έλληνα πολίτη έχεις σαμαρωθεί ένα τεράστιο, αναποτελεσματικό και διεφθαρμένο κράτος, αν χρειάζεται να δίνεις φακελάκι στους γιατρούς που σε νοσηλεύουν, αν πληρώνεις τα μαλλιά της κεφαλής σου για τα ιδιαίτερα των παιδιών, αν η υπόθεσή σου στα δικαστήρια θα εκδικασθεί σε τρία ή τέσσερα χρόνια, αν δεν έχεις στη γειτονιά σου ένα πάρκο της προκοπής, αν βλέπεις να πανεπιστήμια να είναι κλειστά τις μισές μέρες του χρόνου και να καταστρέφονται από νεοβανδάλους, αν τα δάση σου καίγονται, αν οι ανεξέλεγκτες χωματερές και τα αυθαίρετα σε πλημμυρίζουν, αν ο εργοδότης σου δεν σου πληρώνει υπερωρίες ή αρνείται να σε ασφαλίσει, αν έχεις την ατυχία να ανήκεις στη «γενιά των 700 ευρώ» ή να πασχίζεις ματαίως να βρεις μια αξιοπρεπή δουλειά, αν ο δημόσιος κορβανάς είναι πάντοτε άδειος γιατί κανένας δεν θέλει να πληρώνει τους φόρους του, τότε αγαπητέ μου ξέρεις πολύ καλά τον ένοχο: ο «καπιταλισμός»! Κι αν δεν σου αρκεί αυτή η διάγνωση πρόσθεσε ολίγη «παγκοσμιοποίηση», πασπάλισέ την με μπόλικο «νεοφιλελευθερισμό» και, σε κάθε περίπτωση, μην ξεχάσεις να βάλεις και άφθονο «αντιαμερικανισμό». Η ζωή σου θα γίνει καλύτερη, αν τα τέρατα αυτά εξαφανισθούν. Πως; Δίχως αμφιβολία θα το σκεφτεί επισταμένως ο κ.Τσίπρας και θα μας το ανακοινώσει – με πορείες στο Σύνταγμα φυσικά!…]

Ο «Συνασπισμός» νομίζει ότι υπερασπίζει τους αδύνατους, κυρίως όμως υπερασπίζει τις ιδεοληψίες του. Οποιος συντάσσεται με τους αδύνατους προωθεί μεταρρυθμίσεις υπερ των πολλών, δεν προσχωρεί στη συντεχνιακή λογική των λίγων. Μάχεται για την ποιότητα των συλλογικών αγαθών, δεν χαμηλώνει τον πήχη.

Υπερασπίζεται τους θεσμούς και τη δημοκρατική νομιμότητα, δεν συντάσσεται με τραμπούκους συνδικαλιστές. Διακρίνει την ισότητα από τον ισοπεδωτισμό, τη νόμιμη από την αυθαίρετη εξουσία, το δικαίωμα από την κατάχρησή του, το αυθεντικό από το προσχηματικό αίτημα, τη φιλολαϊκή από τη λαϊκιστική πολιτική.

Υποψιάζεται τις συγκρούσεις μεταξύ εξ ίσου επιθυμητών αγαθών (π.χ. δικαιώματα και ασφάλεια, ελευθερία και ισότητα) και αναζητά τρόπους συγκερασμού τους. Οποιος, αντιθέτως, βλέπει την κοινωνία ιδεοληπτικά, δεν τον ενδιαφέρει τόσο η επίλυση υπαρκτών προβλημάτων, όσο να επιβεβαιώνει αυτάρεσκα τα ιδεολογήματά του – και να εκδίδει πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης!

Την δόξα –λόξα- του Σημίτη φαίνεται ότι ζήλεψε ο Αλαβάνος και μας φέρνει στη μνήμη το συνέδριο και τους εκβιασμούς του Σημίτη όταν απειλούσε ότι θα παραιτηθεί από Πρωθυπουργός αν δεν εκλεγόταν πρόεδρος στο ΠΑΣΟΚ.

Το ίδιο τώρα και ο Αλαβάνος, λέει ότι ο διάδοχος του δεν πρέπει να είναι βουλευτής αλλιώς ο ίδιος θα παραιτηθεί. Η υπόδειξη από τον Αλαβάνο για τον διάδοχο με κριτήρια ηλικιακού τύπου και υπό προϋποθέσεις δεν οδηγούν τον ΣΥΡΙΖΑ στο σωστό δρόμο.

Μας φέρνει στο μυαλό την λογική της παραχώρησης του δαχτυλιδιού από τον Σημίτη στον ΓΑΠ. Και όλο αυτό προκαλεί εντύπωση πως ένα αριστερό κόμμα οδηγείται σε μη θεσμικές λογικές, παρά σε λογικές συμβολικές και επικοινωνιακές. Η ανανέωση των στελεχών αλλά και τον ηγετών είναι θετικό αλλά όχι το πρωτεύων όπως το παρουσιάζει ο Αλαβάνος. Το σλόγκαν νέος, ωραίος και δυναμικός ταιριάζει περισσότερο σε τηλεοπτικά πρότυπα και δεν μπορεί να αποτελούν και να παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην πολιτική ζωή και να αποτελούν δευτερεύοντα ρόλο ο πολιτικό λόγος, η πολιτική συγκρότηση η ικανότητα λήψης αποφάσεων για την αξιολόγηση των πολιτικών στελεχών. Ο Τσίπρας έπρεπε να διαχωρίσει την θέση του για την διαδικασία αποδοχής του δαχτυλιδιού, μια διαδικασία που επέκρινε ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ για την αποδοχή από τον Γιώργο Α. Παπανδρέου.

Τώρα που τα δαχτυλίδια της διαδοχής έγιναν μόδα και στην Αριστερά, δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος, αν και μπορούσε να ορίσει τον διάδοχό του, αρνήθηκε μέχρι τέλους… [από την Ελευθεροτυπία]