Posts Tagged ‘Σημίτης’

Είναι σίγουρο ότι κανένα κόμμα δεν μπορεί να περάσει το ποτάμι χωρίς να βραχεί. Ούτε και το Πασοκ φυσικά, πολύ περισσότερο δε γιατί δεν έκανε τίποτα από το 1996 μετά την απώλεια του Α. Παπανδρέου παρά αρκέστηκε να οδηγήση στην ηγεσία τον Κ. Σημίτη ο οποίος διατήρησε το Πασοκ στην εξουσία.

Ο κ. Σημίτης ήταν ένας άνθρωπος που με συνέπεια και συνέχεια για αρκετά χρόνια υπονόμευε τον Α. Παπανδρέου και όσα εκείνος αντιπροσώπευε. Δεν ασχολήθηκε με το κόμμα παρά μόνο πως θα βρει τους τρόπους για να παραμείνει στην εξουσία. Η επιλογή αυτή όμως είχε σαν αποτέλεσμα το Πασοκ να δεχτεί ένα κόστος.

Το Πασοκ δέχτηκε τις νέες ιδέες του Κ. Σημίτη χωρίς να αντιδράσει, ουσιαστικά ο Κ. Σημίτης πέτυχε να το μεταβάλει ιδεολογικά και οργανωτικά μετακινώντας τις θέσεις του Πασοκ πιο κοντά στις δικές του. Το 2004 ο Κ. Σημίτης κατάλαβε ότι το παιχνίδι το έχει χαμένο και αποφάσισε να παραχωρήσει το κόμμα στον Γιώργο Α. Παπανδρέου. Παρέδιδε όμως κάτι διαφορετικό από αυτό που είχε παραλάβει και ο Γ. Α. Παπανδρέου το γνώριζε πολύ καλά αυτό.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου παρέλαβε το κόμμα γνωρίζοντας τι έπρεπε να κάνει αλλά αποφάσισε να προχωρήσει στην διαδικασία των “βελούδινων αλλαγών” που όμως αυτή η διαδικασία ουσιαστικά ήταν η συγκάλυψη του προβλήματος και της πραγματικότητας. Τελικά μέσα στο Πασοκ υπήρχαν δύο Πασοκ και μεταξύ των στελεχών υπήρχαν πολιτικές αλλά και ψυχικές διαφορές. Η εξουσία που λειτουργούσε σαν συγκολλητική ουσία είχε χαθεί και μαζί χάθηκαν και οι λόγοι να δέχονται οι μεν τους δε.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα, έβλεπε ότι η θεραπεία περνούσε μέσα από μέτρα τα οποία δεν ήταν έτοιμος να πάρει η δεν ένιωθε καλά με αυτή την επιλογή. Μετά της 16 Σεπτεμβρίου τα ανέφερε και τα αναφέρει σε κάθε συνέντευξη που δίνει. Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Ε. Βενιζέλου με τον τρόπο που έγινε ξύπνησε τα αντανακλαστικά του Γ. Α. Παπανδρέου απέναντι στον Κ. Σημίτη και αποφάσισε να μιλήσει και να αντιπαρατεθεί με το ιδεολογικό πλαίσιο που αυτό εκφράζει.

Παράλληλα η αντιπαράθεση κινείται και κατά του Σημιτικού μπλοκ που σήμερα εκφράζεται από τον Ε. Βενιζέλο -χωρίς ίσως να το θέλει και ο ίδιος- ελπίζοντας ότι θα ανακτήσει τον έλεγχο στο κόμμα και μέσω του Ε. Βενιζέλο την εξουσία.

Ο Γ. Α. Παπανδρέου πρέπει να πάει μέχρι τέλους όποιο και αν είναι αυτό. Κάνει ουσιαστικά αυτό που έπρεπε να είχε κάνει το 2004 τότε που κανείς δεν μπορούσε να τον ενοχοποιήσει για την ήττα.

Σήμερα παίζει η παραπλανητική επιχειρηματολογία και μάλιστα πετυχημένα ότι ο Γ. Α. Παπανδρέου χρεώνεται τις δύο ήττες απέναντι στον κόσμο του Πασοκ και αυτό γιατί ο κόσμος το έχει συνδέσει με την εξουσία και δεν ανέχεται να χάνει.

Ο πρόεδρος του Πασοκ Γ. Α. Παπανδρέου και όσοι τον στηρίζουν πρέπει να πουν όλη την αλήθεια στον κόσμο, να πούνε πόσα θυσίασε το Πασοκ το 1996 για να παραμείνει στην εξουσία. Να επαναπροσδιορίσει την επικοινωνία με τον κόσμο.

Να πει ότι δεν μπορεί να έχουμε και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη.
Έχει αρχίσει το παιχνίδι της αλήθειας, το οποίο πρέπει να συνεχιστεί και να τελειώσει όποιο και αν είναι το κόστος.

O Γιώργος Α. Παπανδρέου με την χθεσινή του κίνηση έδειξε ότι δεν είναι διατεθειμένος να παραδώσει το Πασοκ εν λευκώ.
Η ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα περιείχε κριτική προς όλους και για όλα, με τον τρόπο αυτό έδωσε το στίγμα των προθέσεων του κάνοντας σαφές προς όλους όσους “θέλουν εξουσία για την εξουσία” ότι δεν μπορούν να χειραγωγούν το Πασοκ.

Η όλη στάση του Γ. Α. Παπανδρέου να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης αποδεικνύει δημοκρατική ευαισθησία και φέρνει στην επιφάνεια την απόφαση ενός ανθρώπου που σταυρώνεται καθημερινά να προχωρήσει.

Ακούγονται από χθες φήμες ότι ο Παπανδρέου θέλει να διασπάσει το Πασοκ πιστεύω ότι είναι λόγια μιας φτηνής προεκλογικής καμπάνιας. Μερικοί λένε για την εκβιαστική κίνηση του Γ. Α. Παπανδρέου και για πιο λόγο το έκανε – έχεις την υποστήριξη μας – ξεχνάμε το εκβιαστικό δίλλημα του 1996 από τον κ. Σημίτη που ενώ ήταν Πρωθυπουργός ζήτησε και την προεδρία του κόμματος και αν δεν την έπαιρνε θα υπέβαλε παραίτηση από Πρωθυπουργός.

Ο ΓΑΠ διαπίστωσε όλη την βδομάδα που πέρασε να αμφισβητείται σε όλα τα ΜΜΕ γι’ αυτό και ζήτησε την επιβεβαίωση της εμπιστοσύνης από την Κοινοβουλευτική ομάδα. Πώς να αντιμετωπίσει τις προγραμματικές δηλώσεις τις κυβέρνησης όταν στα παράθυρα των ΜΜΕ λέγεται από βουλευτές ότι θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί.

Αν ήθελε να υφαρπάξει ψήφους -Βενιζέλος – δεν θα έβαζε κάλπη. Δεν ήξερε από πριν το αποτέλεσμα μπορεί να ήτανε αρνητικό για το πρόσωπο του. Και ο ίδιος -Βενιζέλος- προσπάθησε να υφαρπάξει την ηγεσία το πρώτο βράδυ των εκλογών και μάλιστα την ώρα της ήττας.

Η πρωτοβουλία αύτη ξεκαθάρισε το τοπίο εμπιστοσύνης ότι αφορά το πρόσωπό του. Ο ΓΑΠ προσπάθησε να σώσει την ενότητα του κόμματος, η οποία ήταν πλασματική. Στην ομιλία του αναφέρε ότι δεν έκανε τις ριζοσπαστικές κινήσεις που έπρεπε ενώ λειτούργησαν εσωτερικά στο Πασοκ δυνάμεις που ήταν οι διαχειριστές της ήττας το 2004. (ο Σημίτης δεν θέλει να κριθεί το 2004 γατί αν κριθεί θα έχει πρόβλημα).

Αυτές οι δυνάμεις προσπάθησαν να τον πάνε προς τα πίσω. Αυτές οι δυνάμεις είναι που διακατέχονται από έναν έντονο κυβερνητισμό, αυτές οι δυνάμεις είναι που βρίσκονται σήμερα απέναντι από τον ΓΑΠ.

Τα 3 τελευταία χρόνια ο ΓΑΠ στρογγύλευε τα πράγματα και δεχόταν κριτική. Τώρα που βγαίνει μπροστά εξακολουθούν να του κάνουν κριτική.

Η διαπίστωση είναι τελικά ότι το Πασοκ πάσχει από κυβερνητισμό, αυτό απεδείχθη σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να δημιουργηθούν δημοκρατικές πλειοψηφίες πάνω σε κοινωνικά διλλήματα και με συγκεκριμένες πολιτικές πλατφόρμες ώστε να δημιουργηθέι μια να αλλαγή κοινωνική και πολιτική.