Posts Tagged ‘ΣΥΡΙΖΑ’

ο Προέδρος του ΣΥΡΙΖΑ, κος Τσίπρας, εκφράζει την επιθυμία συνεργασίας με το ΚΚΕ, με βάση ένα προγραμματικό πλαίσιο, όχι για το σοσιαλισμό, όπου έχουν μεγάλες διαφορές, ούτε και σε θέματα δημοκρατίας και ελευθερίας όπου, επίσης, έχουν διαφορές

εμείς πάντως μπερδευτήκαμε

με αφορμή τη συνέντευξη του Προέδρου του Συνασπισμού στη ΝΕΤ (στο Προσκήνιο, με τον δημοσιογράφο κο Πολίτη), «επισκέφθηκα» ένα ποστ της προηγούμενης Δευτέρας, όπου αναρωτήθηκα,

  • (α) θα ποντάρει ο ΣΥΡΙΖΑ δεύτερη φορά στο ίδιο χαρτί (των φοιτητικών κινητοποιήσεων) και …
  • αν (β) θα εμπλουτίσει τη στρατηγική του (θα περάσει από τη διαμαρτυρία στην άρθρωση πραγματικών προτάσεων);

    σε ότι αφορά το πρώτο σκέλος φαίνεται ότι, είτε από επιλογή, είτε επειδή δεν του βγήκε, δεν έβαλε το βάρος του πίσω από την ακύρωση των Πρυτανικών εκλογών (παρότι υπήρξαν εσωτερικές διαφωνίες)

    στο δεύτερο σημείο διέκρινα, σε όσα είπε ο κος Τσίπρας, αδυναμία έκφρασης λύσεων, και προτάσεων, πόσο μάλλον ολοκληρωμένου και συνεκτικού προγράμματος διακυβέρνησης

    αναπαράγει, εξαιρετικά, τις ανησυχίες των νέων ανθρώπων που τον

    συναντάνε στο δρόμο και [του] λένε «κάτι πρέπει να κάνουμε για να αλλάξει αυτή η νομοτέλεια του να ζούμε με 400 ευρώ»

    όμως, προηγουμένως είχε πει

    «το ζήτημα για μας δεν ειναι να βρεθούμε σε θέσεις διαχείρισης»

    μιλά με πειστικό, και ειλικρινές, ύφος για την ανάγκη για πλήρη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού και σπεύδει να το κάνει ακόμη πιο αφηρημένο λέγοντας ότι πρέπει να αλλάξουν και οι κοινωνικοί συσχετισμοί

    «βλέπουμε μια πολύ σημαντική δυναμική, στον ΣΥΡΙΖΑ [αλλά] πρέπει να δούμε και μία αντίστοιχη κοινωνική δυναμική. Να δούμε τον κόσμο να κινητοποιείται, να βγαίνει στους δρόμους και να διεκδικεί, να δούμε κινήματα, ν’αλλάξουν οι συνειδήσεις»

    ο κος Τσίπρας, όχι απαραίτητα ο Συνασπισμός ή ο ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζει προβλήματα και θέτει προυποθέσεις (κοινωνική αφύπνιση) για τη λύση τους, αλλά όχι τον τρόπο με τον οποίο θα λυθούν

    με μεγάλη ειλικρίνεια παραδέχεται ότι είναι, η «μεγάλη αριστερά, με άξονα τον ΣΥΡΙΖΑ» η λύση του μεθαύριο, και όχι του αύριο:

    «αν η αριστερά ήταν ενωμένη στη χώρα, θα μπορούσε να αποτελεί μία ρεαλιστική εναλακτική λύση αύριο.

    Όχι μεθαύριο όπως λέμε εμείς»

    θεωρώ ότι η θέση του κου Τσίπρα είναι σαφής

  • ο κος Αλαβάνος κατέθεσε στη Βουλή απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κατά του κου Ανδρέα Βγενόπουλου η οποία προβλέπει …

    4-μηνη παύση το 2007 της άσκησης του δικηγορικού λειτουργήματος, γιατί δεν φέρονται με αξιοπρέπεια που αρμόζει στο δικηγόρο, … αποκρύβουν συνειδητά και επιμελώς άλλες δραστηριότητές τους

    διαβάστε περισσότερα στην πηγή Βουλής

    συνέχεια με δεύτερο αποσπασμα από την ανακοίνωση της MIG σχετικά με την αγωγή της κατά των Προέδρων του ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ:

    η συντεχνιακή άποψη ορισμένων πολιτικών ότι ο πολιτικός λόγος δεν έχει όρια και δεν χρειάζεται τεκμηρίωση είναι λανθασμένη

    ο πολιτικός λόγος έχει όρια και δεν μπορεί να καταπατεί τα δικαιώματα των πολιτών που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα

    οι επιχειρηματικές ( ; ) πράξεις και πρακτικές, έχουν όρια, κυρίες και κύριοι της MIG;

    στην ανακοίνωση υπάρχουν και προτροπές για το πως πρέπει να γίνεται ο πολιτικός διάλογος

    είναι δικαίωμα κάποιων πολιτικών να αλληλοϋβρίζονται και να αλληλοδυσφημούνται, εάν πιστεύουν ότι έτσι πρέπει να ασκούν το λειτούργημά τους

    δεν αναφέρουν σε ποιους κάποιους επιτρέπουν τέτοια συμπεριφορά, και σε ποιούς όχι

    η εβδομάδα που έρχεται θα δείξει, ενδεχομένως, κάποια ουσιώδη πράγματα για τον ΣΥΡΙΖΑ

    θα ποντάρει δεύτερη φορά στο ίδιο «χαρτί»;

    θα «σπρώξει» τις φοιτητικές κινητοποιήσεις, με στόχο το μεγαλύτερο «μερίδιο» στον κύκλο της ενημέρωσης, τόσο για τις ίδιες όσο και για τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα από αυτές;

    ή θα συγχρονιστεί με τα άλλα μεγάλα, επείγοντα, προβλήματα, όπως η ακρίβεια, η υπερχρέωση, και τα συναφή;

    θα εμπλουτίσει τη στρατηγική του;

    ήτοι, θα συνεχίσει μόνο να διαμαρτύρεται; Θα συνεχίσει να ανέχεται την καταστροφή δημόσιας περιουσίας και βία; Πέρα από το να δείχνει τα άσκημα, θα αναδείξει και μια όμορφη προοπτική;

    αν όχι, έχει δίκιο;

    αν δεν αλλάξει χαρτί και στρατηγική, θα φανεί ότι έχει δίκιο; Δηλαδή, είναι αυτή τη στιγμή οι εκλογές για Πρυτάνεις το πιο σημαντικό πεδίο μάχης της κοινωνίας;

    είναι ξεκάθαρο ότι η εκλογή των Πρυτάνεων από όλους τους φοιτητές είναι λιγότερο δημοκρατική από την εκλογή τους μέσω εκπροσώπων τους στις φοιτητικές παρατάξεις;

    για να δούμε