Posts Tagged ‘ΠΑΣΟΚ’

Αδιαφάνεια. Τα πολιτικά κόμματα και η κοινή γνώμη, εξακολουθούν να μην έχουν, πέρα από τις διαρροές στις εφημερίδες, κανένα στοιχείο για το περιεχόμενο της εκποίησης του ΟΤΕ.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι το ΠΑΣΟΚ να έχει ξεκάθαρη θέση από την αρχή:

  • Οι στρατηγικής σημασίας εταιρείες πρέπει να παραμείνουν υπό τον έλεγχο του Δημοσίου και υπό ελληνικό έλεγχο.
  • Θέλουμε, ο ΟΤΕ να λειτουργεί υπό δημόσιο έλεγχο στον ελεύθερο ανταγωνισμό.
  • Θέλουμε να λειτουργεί προς όφελος της ελληνικής οικονομίας και των καταναλωτών.
  • Θέλουμε να επεκτείνεται και να εξαγοράζει, αντί να εξαγοράζεται, θέλουμε να είναι μία κερδοφόρα επιχείρηση, όπως ήταν το 2004, με ηγετικό ρόλο στα Βαλκάνια.

Αντίθετα με την κυβέρνηση που διάφορα κυβερνητικά στελέχη καταφεύγουν σε ψεύδη προκειμένου  να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Το πρώτο είναι ότι «όλες οι κυβερνήσεις κάνουν ιδιωτικοποιήσεις των τηλεπικοινωνιών». Ποια είναι η αλήθεια;

  • Ουδείς άλλος Οργανισμός τηλεπικοινωνιών είναι προς πώληση στην Ευρώπη.
  • Καμία προηγμένη χώρα της Ευρώπης των 15 δεν έχει εκποιήσει τον βασικό της τηλεπικοινωνιακό Οργανισμό σε άλλες χώρες.
  • Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες έχουν προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις των τηλεπικοινωνιών τους, καμία, όμως, δεν έχει δώσει τον τηλεπικοινωνιακό της Οργανισμό σε ξένο ανταγωνιστή.
  • Η μεγάλη πλειοψηφία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθεί να έχει τηλεπικοινωνιακούς οργανισμούς, όπου το κράτος διατηρεί τον δημόσιο έλεγχο.

Δύο μείζονα ζητήματα διαδικασίας:

  • Πρώτον, τα διαφυγόντα κέρδη, που ήταν περίπου 700 με 800 εκατομμύρια ευρώ από τη διαμεσολάβηση της MΙG και,
  • Δεύτερον, το ζήτημα της ίσης μεταχείρισης για τους μικροεπενδυτές, θέμα για το οποίο υπάρχουν και επιστολές συνδέσμων επενδυτών στον αρμόδιο υπουργό.

Ο υπεύθυνος προγράμματος, κ. Σουφλιάς, το 2004 έλεγε.

Απόσπασμα από συνέντευξη του κ. Σουφλιά, υπεύθυνος σύνταξης του κυβερνητικού προγράμματος της ΝΔ, 3/2/2004:

«Δε λέμε δηλαδή ότι θα βρούμε στρατηγικό επενδυτή. Δε λέμε δηλαδή ότι θα πάμε σε στρατηγικό επενδυτή και management εκτός ελέγχου του δημοσίου. Άλλο στρατηγική συνεργασία, άλλο στρατηγικός επενδυτής. Δηλαδή, μπορεί να βρεις έναν εταίρο, π.χ. μια ιταλική ή γερμανική εταιρεία, έρχεσαι, της δίνεις ένα 5% ένα 7%, συνεννοείσαι για το management και κάνεις στρατηγική συμμαχία. Δεν είναι στρατηγικός επενδυτής. Η συμμαχία, το κράτος και αυτούς που θα βρεις για να κάνεις στρατηγική συμμαχία, θα κρατήσουν το 34% και άρα το κράτος θα είναι αυτό που έχει βασικά το πάνω χέρι».

Η κυβέρνηση, όχι μόνο εκχωρεί τον δημόσιο έλεγχο, αλλά είναι έτοιμη να φτάσει το ποσοστό αυτό στο 5%. Άλλο στρατηγική συμμαχία, άλλο εξαγορά. Εδώ μιλάμε για εξαγορά. Στον ΟΤΕ, δεν έχουμε στρατηγική συμμαχία. Έχουμε εξαγορά από έναν ξένο ανταγωνιστή.

Για όλα φταίνε μόνο οι άλλοι.

Για την οικονομία, φταίει το ΠΑΣΟΚ, που γενικώς φταίει για τα πάντα.

Για την ακρίβεια, φταίει η διεθνής συγκυρία, φταίνε και οι καταναλωτές.

Για τον πληθωρισμό, η κούρσα του πετρελαίου.

Για την αποπομπή από το Κιότο, αυτοί που έκαναν τις μετρήσεις.

Για το σκάνδαλο των ομολόγων, οι ανίδεες διοικήσεις των ταμείων.

Για την πύρινη κόλαση του περασμένου καλοκαιριού και την απώλεια 72 ανθρώπων, κάποια ασύμμετρη απειλή.

Για το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν 1900 τόνοι επιμολυσμένου ηλιέλαιου σε καταστήματα και εστιατόρια(!), φταίει ο ΕΦΕΤ που χρειάστηκε 20 μέρες για να αντιδράσει.

Για τις τριτοκοσμικές εικόνες στα βενζινάδικα, την ελλιπή τροφοδοσία της αγοράς, οι απεργοί.

Η κυβέρνηση είναι αμέτοχη, ανεύθυνη και αθώα του αίματος.

Και αν κάποια στιγμή οι πολίτες της ζητήσουν το λόγο, η απάντηση θα είναι απλή.

«Εμείς δεν φταίμε. Φταίτε εσείς που μας ψηφίσατε!»

ας πούμε ότι είμαστε 4 οικογένεις κι έχουμε ένα οικόπεδο εξ αδιαιρέτου, όχι ισοκατανεμημένο

η μία οικογένεια (ΝΔ) έχει το 45,4% περίπου, η δεύτερη (ΠΑΣΟΚ) έχει το 40,5%, η τρίτη (ΚΚΕ) σχεδόν 6%, και η τέταρτη (τότε, ο ΣΥΝ) το 3%.

(Το άθροισμα δεν είναι 100% και αφορά εκλογές 2004)

ξεκινάμε μία συζήτηση για το πως θα αξιοποιήσουμε αυτό το οικόπεδο (το Σύνταγμα), με πρωτοβουλία -φυσικά- της πρώτης οικογένειας (Α’)

  1. οι οικογένειες Β’, Γ’, Δ’ υποβάλλουν κάποιες προτάσεις, τις οποίες -εξ αρχής- απορρίπτει η Α’, και επιμένει ότι οι μόνες προτάσεις που θα συζητηθούν είναι οι δικές της (άντε και 1-2 από φορείς – συμβούλους)
  2. ο αντιπρόσωπος της Β’ θεωρεί ότι μία επίμαχη πρόταση, ας πούμε η 16η, έχει σημαντικά πλεονεκτήματα[*] … το λέει, και εισπράττει πολύ μεγάλη αμφισβήτηση, όχι μόνο από τις Γ’ και Δ’, αλλά και από μεγάλη μεριδα της Β’
  3. η Α’ εκμεταλλεύεται, τη δύσκολη στιγμή του αντιπροσώπου της Β’, και επιχειρεί να περάσει «με το έτσι θέλω» μία ακόμη πιο εμπρηστική πρόταση (ας την πούμε 24η). Είναι διπλή η επιθετικότητα, αφού (1) ξέρει ότι η συγκεκριμένη πρόταση δεν θα γινόταν δεκτή ούτε καν υπό φυσιολογικές συνθήκες από τη Β'[^], και (2) το κάνει η Α’ όταν η Β’ είναι κάτω από μεγάλη πίεση

αφού λοιπόν η Α’ (1) δε δέχεται να συζητηθεί καμία άλλη πρόταση πλην των δικών της, (2) προσπαθεί με νταηλήκι να επιβάλλει πρόταση με την οποία διαφωνεί καθετα η Β’ (3) εκμεταλλευόμενη τη δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκε η Β’ όταν έδειξε ενδιαφέρον να συμφωνήσει σε άλλη πρόταση της Α’ (στην 16η)

μία πολιτική διαδικασία, πόσο μάλλον η αναθεώρηση του Συντάγματος, είναι πιο πολύπλοκη από αυτή που πρέπει να κάνουν 4 οικογένειες για να «χτίσουν ένα οικόπεδο», αλλά οι βασικές αρχές της ελάχιστης εμπιστοσύνης, της προσπάθειας για εύρεση κοινών τόπων και των έντιμων κινήσεων ισχύουν

οι συνθήκες που διαμόρφωσε με την αδιαλλαξία και την εκ του πονηρού συμπεριφορά της η Κυβέρνηση δεν προδιαθέτουν για συνέχιση της διαβούλευσης, ειδικά από τη Β’ που -λόγω μεριδίου και προοπτικής- έχει στρατηγικό ρόλο στην υπόθεση

η ειρωνία είναι ότι πρόσφατα άρχισαν «υψηλόβαθμα στελέχη» της Κυβέρνησης να διατυπώνουν ότι «δεν εμπιστεύονται τον Κο Παπανδρέου»

μένω άφωνος !!

[*] δεν κρίνουμε αν έχει δίκιο ή όχι

[^] Είναι δεδηλωμένη η άρνηση στην αναθεώρηση του άρθρου 24 από την αρχή της διαδικασίας (από 8/6 του 2006)

καθώς φαίνεται, οι σκέψεις για παραγωγή πυρηνικής ενέργειας έχουν ιστορία στην Ελλάδα … αντιγράφουμε απόσπασμα από το e-περισκόπιο*

Πυρηνικός προγραμματισμός επί χούντας

Χούντα: Το 1971, η χούντα υπέγραψε συμφωνία με τη Βρετανία για την κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού, προσφέροντας για αντάλλαγμα 40.000 τόνους καπνού! (Το σχέδιο ναυάγησε γιατί δεν ενδιαφέρθηκε καν η βρετανική καπνοβιομηχανία.)

Το 1972, η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας ανακοίνωσε κάποια σχέδια βάσει των οποίων, ως το 1990, η Ελλάδα θα αποκτούσε 4.200 μεγαβάτ πυρηνικής ισχύος.

Μεταπολίτευση

Νέα Δημοκρατία: Τελικά, το 1976, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να κατασκευάσει ένα πυρηνικό σταθμό, η ολοκλήρωση του οποίου προγραμματιζόταν για το 1986 (ναυάγησε λόγω σφοδρών αντιδράσεων)

ΠΑΣΟΚ: το 1982 η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε και επίσημα πως ακυρώνει κάθε σχέδιο για δημιουργία πυρηνικού σταθμού στην Ελλάδα

* στο site αναφέρεται ως πηγή η Greenpeace

από τη συνέντευξη της κας Κατσέλη στον Ρ/Σ Alpha:

«Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: … Και πώς είχε κατοχυρωθεί ο δημόσιος έλεγχος; Με δύο σημαντικές νομοθετικές ρυθμίσεις. Το πρώτο, το Ν.2257/94, που έλεγε ότι όποιος ιδιώτης έχει πάνω από 5% στον ΟΤΕ, ασκεί δικαιώματα στη Γενική Συνέλευση μόνο έως 5%. Δεν μπορεί να ασκήσει, δηλαδή, περισσότερα δικαιώματα από το 5%.

Και η δεύτερη βασική νομοθετική ρύθμιση ήταν ο Ν. 2843/2000, που έλεγε ότι το ελληνικό δημόσιο θα είχε τη μεγάλη καταστατική μειοψηφία. Τι σημαίνει αυτό; Θα είχε πάντα στην κατοχή του το 1/3 των μετοχών, έτσι ώστε να μπορεί να έχει τον έλεγχο της εταιρείας.

Αυτές τις δύο βασικές νομοθετικές ρυθμίσεις που διασφάλιζαν το δημόσιο έλεγχο του ΟΤΕ τις άλλαξε ο κ. Αλογοσκούφης το Δεκέμβριο του 2006 με τον Ν. 3522 και, προσέξτε: την ίδια μέρα και την επομένη που το έκανε αυτό, ήρθε ο κ. Βγενόπουλος, έδωσε συνέντευξη Τύπου και είπε ότι τον ενδιαφέρει ο ΟΤΕ, το Δεκέμβριο του 2006.

Δ. ΒΕΡΥΚΙΟΣ: Κυρία Κατσέλη, έτσι όπως μας τα λέτε, εδώ υπάρχει μία υπόγεια διασύνδεση του κ. Βγενόπουλου και του κ. Αλογοσκούφη, της κυβέρνησης για να μην λέμε ονόματα.

Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Κοιτάξτε, εγώ σημειώνω τις ημερομηνίες που κι εμένα μου έκαναν τεράστια εντύπωση.»

το πλήρες κείμενο στη δικτυακή πύλη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος