Archive for the ‘Πολιτιστικά’ Category

Μουσική παράσταση «ΜΟ-ΤΣΑΡΤ»

Τη μουσική παράσταση «Μό-τσαρτ» παρουσιάζει το Σύγχρονο Ωδείο Λάρισας αύριο Σάββατο 2 Απριλίου 2011 και ώρα 8 μ.μ. στο αμφιθέατρο του 6ου Λυκείου Λάρισας.
«Δύο σκανδαλιάρικα σοκολατάκια, μια παρέα μικρών μαθητών, ένας ερωτοχτυπημένος οδοκαθαριστής, μια όμορφη έμπορος, μια αυστηρή φύλακας και ένας μεγάλος συνθέτης πρωταγωνιστούν στην πρωτότυπη μουσική παράσταση, με τίτλο «Μό-Τσαρτ», που παρουσιάζει το Σύγχρονο Ωδείο Λάρισας στο αμφιθέατρο του 6ου Λυκείου Λάρισας.
Ένας μαγικός συνδυασμός μουσικής και γλυκιάς αλχημείας ζωντανεύει μια όμορφη ιστορία, γεμάτη χιούμορ, εκπλήξεις, ανατροπές, φαντασία και μεγάλες δόσεις… σοκολάτας. Η ζωντανή μουσική και τα τραγούδια από τη Νεανική Ορχήστρα και τη Νεανική Χορωδία του Σ.Ω.Λ. δημιουργούν μια όμορφη μουσική πανδαισία, πουαγκαλιάζει ένα έξυπνο θεατρικό κείμενο.
Η παράσταση θα παρουσιαστεί με τη μορφή θεατρικού αναλογίου».

Τυρναβίτικο Καρναβάλι

Posted: 3 Φεβρουαρίου 2011 by admin in Λάρισα, Πολιτιστικά

Τυρναβίτικο Καρναβάλι. Μια απαγορευμένη γιορτή. Μια τοπική «επανάσταση»

Tyrnavos Carnival

Το Τυρναβίτικο Καρναβάλι, με μια ιστορία 100 ετών, θεωρείται το μεγαλύτερο και καλύτερο καρναβάλι της Κεντρικής Ελλάδας. Πρόκειται ίσως για το μοναδικό καρναβάλι που δέχτηκε τόσο έντονες επιθέσεις, καθώς θεωρούνταν ότι έβλαπτε τα χρηστά ήθη και έθιμα της εποχής. Όμως, οι απαγορεύσεις των εκδηλώσεων δεν πτοούσαν τους Τυρναβίτες, που το γιόρταζαν ακόμα και κρυφά, αφού γι’ αυτούς αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής τους παράδοσης. Με τη διάρκεια των χρόνων το καρναβάλι άλλαζε μορφή και ανανεωνόταν με καινούριες ιδέες, όπως η δημιουργία ομάδων από καρναβαλιστές που παρελαύνουν στη μεγάλη παρέλαση της Κυριακής.

Με την έναρξη του Τριωδίου, και για έναν ολόκληρο μήνα, η πόλη γιορτάζει μέσα από πολυάριθμες πολιτιστικές εκδηλώσεις: θεατρικές βραδιές, μασκέ πάρτι και συναυλίες πλημμυρίζουν τους δρόμους της με μουσική και χορό. Οι εκδηλώσεις κορυφώνονται την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς με τη Μεγάλη Παρέλαση των αρμάτων που προσδίδουν την ξεχωριστή λάμψη του Τυρναβίτικου Καρναβαλιού. Στη δημιουργία αυτών αποτυπώνεται η κατασκευαστική δεινότητα των τεχνιτών και βρίσκει διέξοδο η φαντασία και η έμπνευση των κατοίκων της πόλης. Την ψυχή, όμως, του καρναβαλιού αποτελούν οι χιλιάδες καρναβαλιστές: μασκαρεμένοι με πρωτότυπες, ευφάνταστες στολές κατακλύζουν τους δρόμους της πόλης, χορεύουν, διασκεδάζουν και ξεφαντώνουν μέχρι το πρωί στους ρυθμούς της Αποκριάς.

Οι εκδηλώσεις του καρναβαλιού στον Τύρναβο θα σας εκπλήξουν και θα ενθουσιάσουν όλη την οικογένειά σας. Επισκεφτείτε αυτή τη μικρή πόλη του θεσσαλικού κάμπου όχι μόνο για να παρακολουθήσετε τη μεγάλη παρέλαση αλλά και για να ζήσετε όλες τις εκδηλώσεις που προετοιμάζουν την έλευσή της. Παρακολουθήστε διαγωνισμούς ζωγραφικής ή δοκιμάστε τις φωνητικές σας ικανότητες σε ένα karaoke πάρτι σε ένα από τα καφέ της πόλης. Αν πάλι αγαπάτε τις ιστορίες της Άγριας Δύσης ή προτιμάτε τη ρομαντική περίοδο των Ιπποτών, διαλέξτε το αγαπημένο σας κοστούμι και χορέψτε ως cowboy ή κόμισσα σε κάποιο από τα νυχτερινά club. Μην ξαφνιαστείτε αν δείτε εξωγήινους να κυκλοφορούν ανάμεσά σας!

Έχοντας απολαύσει κάθε στιγμή από μια τόσο μεγάλη και ανοιχτή για όλους γιορτή, προετοιμαστείτε για το μεγάλο γλέντι της Κυριακής. Ο βασιλιάς καρνάβαλος θα εμφανιστεί και η μεγαλοπρεπής συνοδεία του θα τον ακολουθήσει. Επιλέξτε σε ποια ομάδα θα συμμετάσχετε (“Next Top Model”, «Χειρουργοί και σέξι νοσοκόμες», «Μακαρόνια Τρικολόρε» κ.ά.π.) και ξεφαντώστε με την ψυχή σας! Όμως, μην ξοδέψετε από τώρα όλη την ενέργειά σας. Μια διαφορετική Καθαρά Δευτέρα θα σας περιμένει: το Μπουρανί, μια μοναδική αναβίωση ενός αρχαίου διονυσιακού τελετουργικού, θα σας μυήσει στη μαγεία του θεού Διόνυσου μέσα από «ιδιαίτερα» πειράγματα και άφθονο, δωρεάν τσίπουρο!

Πηγή: visitgreece

 

 

 

 

 

Σημαντικά κειμήλια από τον πρόεδρο της Βουλής «Ο πολιτισμός πρέπει να γίνεται με οικονομία, αλλά όχι με τσιγκουνιά», επεσήμανε σήμερα από την Αγιά Λάρισας, ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος, ο οποίος παρέδωσε εκ μέρους της Βιβλιοθήκης της Βουλής τρία ευαγγέλια και ένα ευχολόγιο στην Εκκλησία της Αγιάς.
Πρόκειται για κειμήλια, τα δύο εκ των οποίων χρονολογούνται από τον 15ο αιώνα, και τα οποία είχαν σταλεί για συντήρηση προ διετίας με τη μεσολάβηση του σημερινού υφυπουργού Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη, την εποχή που πρόεδρος της Βουλής ήταν ο Δημήτρης Σιούφας.

Συγκεκριμένα, είναι τρία ευαγγέλια (των ετών 1593, 1599, 1775, αντίστοιχα) και ένα ευχολόγιο (1806) που αποκαταστάθηκαν από το αρμόδιο τμήμα της Βιβλιοθήκης της Βουλής, η οποία, όπως παρατήρησε ο κ. Πετσάλνικος, είναι η μεγαλύτερη μετά την Εθνική Βιβλιοθήκη.

Αναφορικά με τα αποκατασταθέντα κειμήλια, παρατήρησε ότι το 1593 που χρονολογείται το ένα από αυτά, ήταν μόλις 86 χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, και αυτό, όπως τόνισε, δείχνει ότι οι Ελληνες, παρά τα προβλήματα και τον τουρκικό ζυγό, βρήκαν τρόπους να τυπώσουν βιβλία και να διατηρήσουν την παράδοση και τον πολιτισμό.

Ακόμη, ο κ. Πετσάλνικος, ο οποίος ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης του Δήμου Αγιάς, δεσμεύτηκε η Βουλή να βοηθήσει και στην ψηφιοποίηση σημαντικών χειρογράφων του Μουσείου της Αγιάς.

Εκείνος που ενσάρκωσε τον «καλλιτέχνη», αλλά και την ουσία της ανθρώπινης πορείας προς την ωριμότητα, εξελίσσοντας μέχρι τέλους την τέχνη του διά της αφαιρέσεως. Μαζί με τον Γιάννη Μόραλη, που πέθανε χθες στο σπίτι του, στα 93 του χρόνια, καταπονημένος τους τελευταίους μήνες, όταν σταδιακά τον εγκατέλειπαν οι δυνάμεις του, αποχαιρετάμε την αύρα μιας ολόκληρης «πνευματικής» εποχής.

Με έναν τρόπο, εκείνη την εποχή αναπαρήγε κι η καθημερινή του διαδρομή στην πόλη, όταν βέβαια δεν βρισκόταν στο φτιαγμένο από τον Αρη Κωνσταντινίδη καταφύγιό του στην Αίγινα. Διατηρούμε ως ανάμνηση, εκτός από το χιούμορ, την εκλέπτυνση και τα ωραία ελληνικά του, την εικόνα τού πάντα καλοντυμένου αστού Μόραλη που κατηφορίζει την Δεινοκράτους για τον καφέ του στο «Μπραζίλιαν», διασχίζει τη Βουλής μέχρι τον «Ικαρο» και περνά οπωσδήποτε από τις γκαλερί «Ζουμπουλάκη» της Κριεζώτου και της πλατείας Κολωνακίου.

Η κηδεία του Γιάννη Μόραλη γίνεται σήμερα, στις 11.30 π.μ., στο Α’ Νεκροταφείο, σε στενό οικογενειακό κύκλο και χωρίς επικηδείους, όπως ο ίδιος επιθυμούσε.

«Ζωγραφιστές» παιδικές αναμνήσεις

Ο Γιάννης Μόραλης είχε γεννηθεί στην Αρτα το 1916, αλλά από το 1922 έως και το ’28 έζησε στην Πρέβεζα – όπου υπηρετούσε ο φιλόλογος πατέρας του. Από πολύ μικρός ο Μόραλης εμφανίζει μια έμφυτη ροπή στη ζωγραφική: οι μετέπειτα αφηγήσεις του για τα παιδικά του χρόνια στέκονται στις χρωματιστές κιμωλίες του πατέρα του, στις δύο χρωμολιθογραφίες του Μιλέ που δέσποζαν στο πατρικό του, στη βιτρό τζαμόπορτα του σπιτιού της γιαγιάς του, στη μυρωδιά της λαδομπογιάς και στις ριγέ κόλλες διαγωνισμού που καλύπτονταν με τα πρώτα του σχέδια. Ομως, «…δυστυχώς εγώ δεν έχω κάνει ποτέ αυτά τα ωραία, αγνά σχέδια που ζωγραφίζουν τα παιδιά», διηγούνταν στον Διονύση Φωτόπουλο, σε μια συνομιλία που δημοσιεύεται στην έκδοση «Μόραλης. Αγγελοι, Μουσική, Ποίηση» του Μουσείου Μπενάκη.

Το 1927 η οικογένεια εγκαθίσταται στην Αθήνα. Ο Γιάννης Μόραλης έχει ήδη αποφασίσει να γίνει ζωγράφος, έχοντας μάλιστα στραφεί ήδη στην ανθρωποκεντρική θεματολογία, καθοριστική του επιλογή τα επόμενα χρόνια. Το 1931 προετοιμάζεται κανονικά πια για τις εισαγωγικές εξετάσεις της ΑΣΚΤ, ακολουθώντας το προπαρασκευαστικό τμήμα του Δημήτριου Γερανιώτη, όπου γνωρίζεται με τους Γιάννη Τσαρούχη, Χρήστο Καπράλο και Νίκο Νικολάου. Περνάει τις εξετάσεις και για ένα δίμηνο παρακολουθεί το «πολύ αυστηρής ατμόσφαιρας» εργαστήριο του Κωνσταντίνου Παρθένη. Προτιμά τελικά το ελεύθερο κλίμα στο εργαστήριο του Ουμβέρτου Αργυρού. Ταυτόχρονα, το 1932 εγγράφεται στο νεοσύστατο εργαστήριο χαρακτικής του Γιάννη Κεφαλληνού.

Την ίδια χρονιά συμμετέχει σε μια σπουδαστική έκθεση και παίρνει την πρώτη ενθουσιώδη κριτική από τον Διονύσιο Κόκκινο. Δύο χρόνια αργότερα ο Κόκκινος θα επανέλθει με μία ακόμα επαινετική κριτική για τα τέσσερα έργα που παρουσιάζει ο Μόραλης σε ομαδική έκθεση στην γκαλερί της Μίνας Ρωκ. Ενα από αυτά («Πρωτόπλαστοι») αγοράζεται από αξιωματούχο της ιταλικής πρεσβείας έναντι του αστρονομικού ποσού των 5.000 δραχμών!

Το 1936 με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών φεύγει για τη Ρώμη, όπου παρακολουθεί επί ένα 6άμηνο μαθήματα τοιχογραφίας και μωσαϊκού. Καταφέρνει να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Παρίσι, παρακολουθώντας στην Ecole des Arts et Metiers μαθήματα ψηφιδωτού και στην Ecole Nationale des Beaux Arts μαθήματα ζωγραφικής. Παράλληλα, μυείται στην καλλιτεχνική ατμόσφαιρα των παρισινών καφέ και των μεγάλων εκθέσεων.

Στην Αθήνα του πολέμου

Το 1939 με την κήρυξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αναγκάζεται να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 1941 παντρεύεται τη Μαρία Ρουσσέν (την πρώτη του γυναίκα, από την οποία χωρίζει το 1945). Την περίοδο της Κατοχής για βιοποριστικούς λόγους ασχολείται με τη συντήρηση έργων τέχνης, ταυτόχρονα όμως αφοσιώνεται στην προσωπογραφία.

Το 1947, παντρεμένος πια με τη γλύπτρια Αγλαΐα Λυμπεράκη (από την οποία θα χωρίσει το 1955 για να κάνει έναν ακόμα γάμο, το ’96 με τη Γιάννα Βασσάλου), εκλέγεται τακτικός καθηγητής στην προπαρασκευαστική τάξη της ΑΣΚΤ. Το 1953 έγινε τακτικός καθηγητής εργαστηρίου ζωγραφικής, θέση που διατήρησε έως το 1983. Από το εργαστήριό του πέρασαν ως μαθητές δεκάδες από καταξιωμένους σήμερα ζωγράφους.

Το 1949, μαζί με τους Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα, Γιάννη Τσαρούχη, Νίκο Νικολάου και Νίκο Εγγονόπουλο, ιδρύουν την καλλιτεχνική ομάδα «Αρμός», η οποία κατηγορείται από κάποιους ότι εκπροσωπεί την «πιο «ακραία» εκδήλωση μοντέρνας τέχνης στην ελληνική πραγματικότητα». Ο Μόραλης συμμετέχει και στις τρεις εκθέσεις της ομάδας σε Αθήνα (1950, 1952) και Θεσσαλονίκη (1950).

Στην Αθήνα διοργανώνει το 1959 την πρώτη του ατομική έκθεση, στην αίθουσα «Αρμός» κι η Ελένη Βακαλό δημοσιεύει μια ενθουσιώδη κριτική στα «Νέα». Η επόμενη ατομική έκθεση του Μόραλη γίνεται το 1963 στην γκαλερί «Χίλτον», όπου παρουσιάζει, εκτός από την ενότητα έργων «Επιτύμβια», σχέδια και μελέτες για αρχιτεκτονικές εφαρμογές. «Από τα έργα αυτής της περιόδου», σημειώνει ο ακαδημαϊκός Χρύσανθος Χρήστου, «διαπιστώνει κανείς ένα έντονο ερωτικό στοιχείο στη ζωγραφική του Μόραλη». Κι ο ίδιος ο ζωγράφος παραδέχεται άλλωστε ότι το σύνολο της δημιουργίας του διατρέχει το θέμα του Ερωτα και του Θανάτου. Τα επόμενα χρόνια ο Μόραλης εξελίσσει την προσωπική του «γλώσσα», μεταβάλλοντας την ανθρώπινη μορφή «σε ένα αυστηρό γεωμετρικό σύστημα». Από τις αρχές του 1970 είναι άλλωστε ευδιάκριτες στο έργο του οι επιδράσεις του κονστρουκτιβισμού και του Μπαουχάους.

Από το 1972, που εκθέτει στην γκαλερί Ιόλα-Ζουμπουλάκη, εγκαινιάζει και τη σταθερή του συνεργασία με την Πέγκυ Ζουμπουλάκη. Εκτοτε, και μέχρι το 2006 και τη δέκατη και τελευταία του ατομική έκθεση στην Αθήνα, κάθε καινούργια δουλειά του στεγάζεται στη δική της γκαλερί.

Πολυβραβευμένος (το 1965 τού απονέμεται ο Ταξιάρχης του Φοίνικα, το 1979 το Αριστείο Τεχνών της Ακαδημίας Αθηνών, το 1999 το μετάλλιο του Ταξιάρχη της Τιμής κ.λπ.) ο Μόραλης παίρνει μέρος σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 1988 η Εθνική Πινακοθήκη τιμώντας την πολύχρονη προσφορά του οργάνωσε μεγάλη αναδρομική έκθεση, παρουσιάζοντας το σύνολο του έργου του. Εργα του ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές σχολές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ελευθεροτυπία

Ψήφισμα με τίτλο «Επιστροφή ή αποκατάσταση των αγαθών της πολιτιστικής κληρονομιάς στις χώρες προέλευσής τους» υιοθετήθηκε από 85 κράτη-μέλη και με πρωτοβουλία της χώρας μας, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

«Μια από τις δεσμεύσεις του ΟΗΕ είναι να διατηρήσει τις πολιτιστικές ταυτότητες των λαών μοναδικές, πλήρεις και δημιουργικές» τόνισε ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος από τη βήμα της Συνέλευσης, υπογραμμίζοντας πως «δεν μπορεί να δημιουργηθεί βιώσιμος παγκόσμιος πολιτισμός, αν δεν αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε τη δύναμη και τη μοναδικότητα των επιμέρους πολιτισμών».

Το σχέδιο ψηφίσματος είχε προταθεί από το μόνιμο αντιπρόσωπο της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβη Αναστάση Μητσιάλη, στις 16 Νοεμβρίου 2009.

Ο κ. Γερουλάνος χαρακτήρισε την απόφαση ως «μαρτυρία της δέσμευσης των κρατών να εργαστούν μαζί για την πραγματοποίηση αυτού του στόχου» και εξέφρασε την «ειλικρινή εκτίμηση» της ελληνικής κυβέρνησης προς όλους τους συγκηδεμόνες της απόφασης και όλα τα κράτη-μέλη για την υποστήριξή τους.

«Το ψήφισμα στα Ηνωμένα Έθνη είναι μια ευκαιρία να θέσουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες της υφηλίου, διεκδικούν να δουν την επιστροφή κάποιων συγκεκριμένων κομματιών της τέχνης, τα οποία βρίσκονται σε άλλα μουσεία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Ελλάδα έχει μια ιδιαίτερη ευκαιρία να μιλήσει γι’ αυτά τα θέματα, γιατί αφορά ένα μνημείο, τον Παρθενώνα, το οποίο έχει διαμελιστεί και υπάρχει σε διάφορα μουσεία του κόσμου, κυρίως στο Βρετανικό Μουσείο. Είναι λοιπόν μια ευκαιρία να θέσει κανείς αυτό το πλαίσιο, να μιλήσει γι’ αυτό το οποίο διεκδικεί η Ελλάδα και να δώσει σε όλον τον κόσμο την ευκαιρία να καταλάβει τι ακριβώς είναι αυτό που διεκδικούμε» ο υπουργός Πολιτισμού μετά την έγκριση του ψηφίσματος και την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση.

Για τα Γλυπτά

Κατά την ομιλία του στη Γενική Συνέλευση, ο κ Γερουλάνος αναφέρθηκε στην ανάγκη «επανένωσης των διασπασμένων συμβόλων» της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, κάνοντας ειδική αναφορά στα Γλυπτά του Παρθενώνα.

«Η πολιτιστική κληρονομιά δεν χρειάζεται πάντα προστασία. Πολύ συχνά, η πολιτιστική κληρονομιά χρειάζεται να επουλωθεί. Να επουλωθεί όπως στη διαδικασία του να επιστρέψει κάτι στο σπίτι του, και να ξαναγίνει πλήρες. Στο ίδιο πλαίσιο, μέσα στο οποίο επιδιώκουμε να επουλώσουμε τις ταυτότητες, έτσι θα πρέπει να επιδιώξουμε να επουλώσουμε μεγάλα σύμβολα κληρονομιάς.

» Ιδιαίτερα όταν τα σύμβολα αυτά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του διαλόγου μας αναφορικά με τον πολιτισμό. Ένα σύμβολο τόσο μοναδικό ώστε να αντικατοπτρίζει τις αξίες διαφορετικών πολιτισμών, γίνεται ένα παγκόσμιο σύμβολο. Με στόχο να εμπνεύσει τις αξίες που αντιπροσωπεύει, με στόχο να μας φέρει κοντά σε πνεύμα κατανόησης. Το να το διαμελίζουμε είναι ανήθικο, το να κρατάμε τα κομμάτια του μοιρασμένα είναι αντιδεοντολογικό. Στον Παρθενώνα αρκετοί πολιτισμοί, αν όχι ο κόσμος στο σύνολό του, αναγνωρίζουν ένα σύμβολο ανθρωπισμού».

«Για εμάς τους Έλληνες» συνέχισε «ο Παρθενώνας είναι ένα θεμελιώδες κομμάτι της κληρονομιάς μας. Δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε τη χαρά μας για το ότι αρκετά κομμάτια του μνημείου αυτού μας επιστράφηκαν εθελούσια ή διά δανείων από την Χαϊδελβέργη, το Παλέρμο και το Βατικανό. Προσβλέπουμε στη συνεργασία με άλλα μουσεία, για να βρούμε τρόπους για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα, τα οποία θα εμπλουτίσουν αντί να καταστήσουν φτωχότερες τις εξαιρετικές τους συλλογές».

Καταλήγοντας, ο κ. Γερουλάνος είπε: «Κύριε πρόεδρε, είμαστε αποφασιστικά στο δρόμο του να κάνουμε τον κόσμο μας έναν καλύτερο κόσμο, και το έχουμε κάνει με το να σεβόμαστε και να εξυμνούμε ο ένας τον άλλο, με το να βρίσκουμε στον καθένα το στοιχείο εκείνο που τον κάνει μοναδικό. Η ακεραιότητα ενός μνημείου, ενός αριστουργήματος, ενός έργου τέχνης θα πρέπει να θεωρείται δικαίωμα τόσο ιερό όσο οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα υπερασπίζεται αυτός εδώ ο Οργανισμός, διότι η ακεραιότητα ενός παγκόσμιου συμβόλου πολιτιστικής κληρονομιάς μπορεί να είναι το ίδιο σημαντική όσο και η ίδια η πολιτιστική κληρονομιά».

Το ψήφισμα

Το ψήφισμα που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, μεταξύ άλλων:

* Επιδοκιμάζει τα κράτη – μέλη, τους πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς θεσμούς, τα μουσεία και την κοινωνία των πολιτών για τις προσπάθειες καταπολέμησης του λαθρεμπορίου αρχαιοτήτων και χαιρετίζει κάθε πρωτοβουλία για την εκούσια επιστροφή αγαθών της πολιτιστικής κληρονομιάς που έχουν διακινηθεί παρανόμως.

* Επισημαίνει τη διενέργεια από την UNESCO περιφερειακών συναντήσεων για το θέμα, όπως η Διεθνής Διάσκεψη της Αθήνας και η Έκτακτη Συνάντηση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Προώθηση της Επιστροφής των Αγαθών της Πολιτιστικής Κληρονομιάς στις Χώρες Προέλευσής τους ή της Αποκατάστασης σε Περίπτωση Παράνομης Ιδιοποίησης που πραγματοποιήθηκε στη Σεούλ το 2008, καθώς και των συστάσεων των συνόδων αυτών.

* Εκφράζει ενδιαφέρον για τη συζήτηση που διεξάγεται στο πλαίσιο της ανωτέρω Διακυβερνητικής Επιτροπής, με στόχο τη δημιουργία ενός νομοθετικού πλαισίου σχετικά με την κρατική ιδιοκτησία πολιτιστικών αγαθών, μιας βάσης δεδομένων ορθών πρακτικών στον τομέα της επιστροφής και της αποκατάστασης των αγαθών της πολιτιστικής κληρονομιάς στις χώρες προέλευσής τους.

* Αναγνωρίζει τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ των κρατών για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου πολιτιστικών αγαθών και της παράνομης απομάκρυνσής τους από τις χώρες προέλευσης τους, μεταξύ άλλων, μέσω της συνεργασίας σε νομικό επίπεδο. Στη συνεργασία αυτή συμπεριλαμβάνεται και η δίωξη ατόμων που εμπλέκονται σε τέτοιες δραστηριότητες και η έκδοσή τους συμφώνα με τη νομοθεσία των συνεργαζόμενων κρατών και του σχετικού διεθνούς δικαίου.

TO BHMA