Archive for the ‘Παπανδρέου’ Category

Για το πέρας μιας δύσκολης διαπραγμάτευσης έκανε λόγο ο πρωθυπουργός στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στους εκπροσώπους των ελληνικών Μέσων Ενημέρωσης.

Ο κ. Γ. Παπανδρέου μίλησε για τη λήψη σημαντικών αποφάσεων από την πλευρά της ΕΕ, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την ευρωζώνη.

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η χώρα πέτυχε επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων με μειωμένο επιτόκιο.

«Διεκδικήσαμε το δικαίωμα στην ελπίδα σε ένα κλίμα σιγουριάς και ασφάλειας» υπογράμμισε.

Ο κ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε πάντως ότι τίποτε από όλα όσα έγιναν σήμερα δεν πρόκειται να πετύχουν, αν η Ελλάδα δεν προχωρήσει και δεν φέρει σε πέρας τις μεταρρυθμίσεις και τις αλλαγές.

«Η Ελλάδα θα αλλάξει. Με διάλογο, αλλά θα αλλάξει» είπε χαρακτηριστικά.

Σε ερώτηση για το μήνυμα προς τους Έλληνες φορολογούμενους, ο κ. Παπανδρέου έκανε λόγο για «σημαντική ανάσα», επαναλαμβάνοντας ότι η χώρα βρίσκεται σε μια φάση συζήτησης του νέου φορολογικού συστήματος, ώστε να δημιουργηθεί ένα πιο απλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα.

Σε άλλη ερώτηση για το αν η συμμετοχή των ιδιωτών θα προκαλέσει αυτό που αποκαλείται «επιλεκτική χρεοκοπία», ο κ. Παπανδρέου υπενθύμισε ότι η συμμετοχή είναι εθελοντική, αλλά δείχνει και μια ψήφο εμπιστοσύνης για την ελληνική οικονομία.

Πάντως, ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε δευτερεύον ζήτημα το πώς θα αξιολογηθεί από τους Οίκους η συμμετοχή ιδιωτών (αν θα θεωρηθεί επιλεκτική χρεοκοπία) δεδομένου ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα έλαβε όλες τις εγγυήσεις για συνέχιση της ρευστότητας.

Ο κ. Παπανδρέου επανέλαβε ότι δεν τίθεται θέμα λήψης νέων μέτρων, όσο το πρόγραμμα που έχει ψηφίσει η Βουλή εφαρμόζεται και όσο προχωρούν οι μεταρρυθμίσεις.

Διαβεβαίωσε ακόμα ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Στο σημείο αυτό υπήρξε παρέμβαση του υπουργού Οικονομικών Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος υπενθύμισε ότι από τα πρόσφατα stress tests, οι βασικότερες ελληνικές τράπεζες πέρασαν με επιτυχία τη δοκιμασία, ενώ και οι αποφάσεις της ΕΕ στέλνουν μια «αποστομωτική» απάντηση σε όσους αμφισβητούν το πιστωτικό σύστημα.

Σε άλλη ερώτηση για το κατά πόσο ωριμάζει πλέον το αίτημα για ευρω-ομόλογο, ο πρωθυπουργός είπε ότι «είμαστε κοντά», αφού οι συζητήσεις και οι ζυμώσεις συνεχίζονται.

Σε μια χώρα όπου τα ΜΜΕ θα ενημέρωναν με μια κάποια στοιχειώδη ποιότητα την κοινή γνώμη, ο Γιώργος Παπανδρέου θα εξασφάλιζε σήμερα για χρόνια την παραμονή του στην πρωθυπουργία.

Δυστυχώς όμως, η Ελλάδα δεν είναι μια τέτοια χώρα. Δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν στον δρόμο οι άνθρωποι που κόντρα σε όλους και σε όλα εξασφάλισαν στη χώρα έναν τρόπο σωτηρίας που ουδείς μπορούσε καν να οραματιστεί. Κανείς δεν θα εξηγήσει στο ελληνικό λαό ότι το «κατάπτυστο» Μεσοπρόθεσμο ανταλλάχθηκε σήμερα με ένα εντυπωσιακό νέο Σχέδιο Μάρσαλ που ίσως και να μην «άξιζε» στην Ελλάδα.

Σε αυτή την Ελλάδα επιτρέπει μετά από δυο χρόνια περιπλανήσεων, ως θριαμβευτής, ο Γιώργος Παπανδρέου. Στην Ελλάδα όπου ο Ρέππας επιχείρησε να κλείσει ξανά το επάγγελμα των ταξί, όπου η Διαμαντοπούλου προσλαμβάνει συμβασιούχους με συνέντευξη κι…


…όπου οι Λιντζέρηδες και η…Τόνια Αντωνίου δίνουν μια μάχη χαρακωμάτων για την επιβίωση του παλαιού καθεστώτος.

Σε αυτήν την Ελλάδα, ο Γιώργος Παπανδρέου θα πρέπει να αποδειχθεί εξίσου παραγωγικός κι αποτελεσματικός. Οφείλει να αναλάβει προσωπικά τον συντονισμό όλων των απαραίτητων δράσεων για την πιστή εφαρμογή του Μεσοπροθέσμου η οποία και θα οδηγήσει στη ριζική αλλαγή των αναπτυξιακών δομών της χώρας.

Αυτή η Ελλάδα θα πρέπει πια να πάψει να είναι…αυτή η Ελλάδα και να γίνει μια Ελλάδα των πρωτογενών πλεονασμάτων. Ο πρωθυπουργός έχει στα χέρια του μια λαϊκή εντολή που του δίνει τη δυνατότητα να κυβερνήσει για ακόμα 2 χρόνια, χρόνος αρκετός για να φανούν τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης.

Μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα αποτελούσε καταστροφή για τη χώρα, κυρίως γιατί στα πρόσωπα των διαδόχων της κυβέρνησης Παπανδρέου καθρεφτίζονται καθαρά τα αίτια της εθνικής μας κατάρρευσης.

Γιώργο προχώρα χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς κι ας σε ρίξουν.

πηγή: Παραπολιτική

«Αν πετύχει, μπορεί να πλησιάσει το όνειρό του να ηγηθεί της χώρας» δήλωσε ο παραιτηθείς βουλευτής

«Αυτός ο ανασχηματισμός θα πετύχει αν πετύχει ο Βενιζέλος. Αν πετύχει, μπορεί να πλησιάσει το όνειρό του να ηγηθεί της χώρας”, δήλωσε o ανεξάρτητος βουλευτής Γιώργος Λιάνης.

Μιλώντας στον Real Fm, ο κ. Λιάνης ανέφερε πως “μέχρι χθες η ομάδα Βενιζέλου εθεωρείτο ύποπτη για σενάρια συνωμοσίας” και έκανε λόγο για “χαστούκι που δίνει ο ίδιος ο πρωθυπουργός με την επιλογή αυτή στους δικούς του -που ένας, δύο έγιναν και υπουργοί – που διέδιδαν αυτά τα πράγματα”.

Σύμφωνα με τον κ. Λιάνη, “ο ανασχηματισμός θα κριθεί από αν θα πετύχει ο Βενιζέλος. Θεωρώ ότι κρατήθηκαν βελούδινες ισορροπίες, αυτή η κίνηση είναι η μεγάλη κίνηση, η εκτόξευση Βενιζέλου σε θέση αντιπροεδρίας, αλλά, ταυτόχρονα, το χαρτοφυλάκιο που του δίνουν σαν τσάρου της οικονομίας, του δίνουν έναν προβάδισμα μεταξύ ίσων, για αυτά που και ο ίδιος θέλει και ονειρεύεται. Θέλει σε κάποια στιγμή να πάρει τα ηνία της χώρας. Θα το κρίνει ο ελληνικός λαός αυτό. Αν πετύχει ο Βενιζέλος σε αυτή τη δύσκολη στενωπό, μπορεί να πλησιάσει στο όνειρό του. Αν δεν τα καταφέρει, πιστεύω ότι πάλι η Ελλάδα θα επιζήσει, δεν έχω καμία αμφιβολία για το τι θα κάνουμε οι Έλληνες”.

πηγή: parapoitiki

Το Παρίσι εκφράζει την εμπιστοσύνη του στον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου για τη συνέχιση της εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας.

Η Γαλλία έχει εμπιστοσύνη στην ικανότητα του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου να συνεχίσει το πρόγραμμα οικονομικής εξυγίανσης που άρχισε η Ελλάδα, δήλωσε σήμερα το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών.

«Περιμένουμε τις ανακοινώσεις που πρόκειται να κάνει σήμερα (Πέμπτη) ο Έλληνας πρωθυπουργός. Του έχουμε εμπιστοσύνη ότι θα προχωρήσει στον ανασχηματισμό της κυβέρνησής του και ότι θα συνεχίσει το θαρραλέο πρόγραμμα οικονομικής εξυγίανσης που έχει συμφωνηθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο», δήλωσε στη διάρκεια ενημέρωσης των δημοσιογράφων ο εκπρόσωπος του υπουργείου Μπερνάρ Βαλερό.

«Οι διαφορές απόψεων που μπορεί να εκφράσθηκαν αυτές τις τελευταίες εβδομάδες για το ελληνικό ζήτημα αφορούν τους όρους, αλλά όχι την αρχή ότι η Ελλάδα πρέπει να στηριχθεί», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος υπενθυμίζοντας τις δηλώσεις που έκανε το πρωί ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος κάλεσε «όλους να επιδείξουν το πνεύμα ευθύνης και συμβιβαστικότητας που είναι αναγκαίο για να διαφυλαχθεί η σταθερότητα της ζώνης του ευρώ» .

του Άρη Δαβαράκη

Ο Σημίτης με την Δάφνη περίμεναν ν’ ανάψει το πράσινο ανθρωπάκι για να περάσουν απέναντι την Πατριάρχου Ιωακείμ, ο ήλιος έλαμπε, κι εγώ καθόμουν με δικούς μου ανθρώπους και κουβεντιάζαμε στο “Top’s”, Παρασκευή μεσημεράκι. Αυτή η εικόνα, του Σημίτη με την Δάφνη στην Πατριάρχου Ιωακείμ να περιμένουνε το πράσινο κουβεντιάζοντας (γελαστοί) μεταξύ τους και με τους δύο φρουρούς που τούς «προστάτευαν» (λες και διέσχιζαν εχθρική πολεμική ζώνη η περιοχή υψηλού κινδύνου), είναι η φλασιά που περίμενα μέρες.
Με αυτή την εικόνα, αυτόματα, είναι σαν να τραβάω τα δυό χαρτιά που ελευθερώνουν την κολλημένη μου πασιέντζα: Ενας ρήγας κούπα και, καπάκι, ένας βαλές σπαθί. Τι έγινε με τον Σημίτη; Τι έχουμε εναντίον του; Γιατί εξαφανίστηκε έτσι ξαφνικά απ’ το τοπίο και δεν τον κουβεντιάζουμε καν, αυτόν που κυβέρνησε την Ελλάδα για εννιά σχεδόν χρόνια, τα πιό πλούσια, τα πιό χλιδάτα, αυτά με τα ακατάσχετα χρηματιστήρια και την περιβόητη «ελεύθερη οικονομία», τα δάνεια, τις κάρτες, τα Cayenne και τους πισινόκηπους, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την Γιάννα Αγγελοπούλου, τα διακοποδάνεια, την ΟΝΕ, τα πανάκριβα σκάφη στο Ιόνιο και το Αιγαίο, τη σεμνή τελετή με το κλαδί της ελιάς, τα δισεκατομμύρια δανεικά ευρώ στα παραφουσκωμένα πορτοφόλια, τούς αστακούς στο Φισκάρδο, τον Δημήτρη Παπαϊωάννου και τούς χιλιάδες νέους ενθουσιώδεις εθελοντές ενός ευοίωνου μέλλοντος, την Ελλάδα που είχε ξαφνικά αναστηθεί και έλαμπε, «ηγέτης» πια των Βαλκανίων και «εργοδότης» των φτωχών μεταναστών που την κατέκλυζαν γεμάτοι ελπίδες;
Και ο Καραμανλής, πεντέμισι χρόνια πρωθυπουργός, γιατί σιωπά με τόση επιμονή; Γιατί δεν τολμά να ανοίξει το στόμα του και να απαντήσει στούς επικριτές του, να μας εξηγήσει τι έγινε, σε μας τουλάχιστον, τους φίλους και ψηφοφόρους του που τον στηρίξαμε με χίλια; Πώς μας αφήνει ακάλυπτους και χωρίς επιχειρήματα; Γιατί δεν δίνει μια έντιμη ζωντανή συνέντευξη σε κάποιο ΜΜΕ, και στο internet ακόμα αν δεν τον «παίζουν» οι ιδιοκτήτες της ενημέρωσης ή δεν τους εμπιστεύεται, να εξηγήσει στον ελληνικό λαό, τον μαλάκα ελληνικό λαό (με πρώτο εμένα) που τον ψήφισε επι τρείς συνεχείς φορές τι τελοσπάντων συνέβη και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, με τον γκρεμό μπροστά μας και πίσω μας το ρέμα; Τι στην ευχή της Παναγίας κρύβουν και τι φοβούνται τόσο πολύ αυτοί οι δύο άνδρες που κυβέρνησαν την Ελλάδα επι 14 ολόκληρα χρόνια «μεγαλοπρεπώς» και χωρίς να δίνουνε λογαριασμό σε κανέναν – και την παρέδωσαν στον Γιώργο Παπανδρέου (και σε όλους εμάς τους υπόλοιπους) σ’ αυτή την άθλια, αξιοθρήνητη, σχεδόν μη αναστρέψιμη, κατάντια;
Λυπάμαι, δεν μ’ αρέσει να σκέφτομαι έτσι, αλλά πολύ φοβάμαι οτι αυτοί οι δύο κύριοι, αν δεν είναι συνειδητά συνεργοί σε ένα προμελετημένο και αγριευτικά ψυχρό εθνικό ξεπούλημα – κάτι που δεν θέλω να πιστέψω – είναι τουλάχιστον δειλοί και ανίκανοι, yes-men και βολεψάκηδες, ριψάσπιδες και ανίκανοι. Παραλάβανε μιαν Ελλάδα ελεύθερη, μετά απο δεκαετίες σκληρών αγώνων και ποταμών αίματος, και, μέ μια πάσα στον σημερινό πρωθυπουργό, παραδίδουν αύριο-μεθαύριο στο έλεος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ένα κράτος ταπεινωμένο, άφραγκο και χρεωκοπημένο.
Πάντα νόμιζα οτι έφταιγε ο Ανδρέας Παπανδρέου για όλα τα δεινά του τόπου απο την μεταπολίτευση και μετά. Και συνειδητοποιώ σήμερα οτι ο Ανδρέας ήταν ο τελευταίος Ελληνας που κράτησε το τιμόνι αυτής της χώρα : Ο τελευταίος Ελληνας ηγέτης. Τον ακολούθησαν δυό «Ευρωπαίοι υπάλληλοι», ο Σημίτης και ο Κώστας Καραμανλής, που δέχτηκαν να συμμορφωθούν με όλες τις υποδείξεις, άσχετα αν αυτές εξυπηρετούσαν το μακροπρόθεσμο συμφέρον της μικρής, αλλά αγαπημένης μας πατρίδας, της Ελλάδας μας. Και με την πρόθυμη συνεργασία των ιδίων, του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζών, των μαφιόζων, των απατεώνων, των ΜΜΕ μεγάλης εμβέλειας, των Εθνικών μας εκβιαστών και των στενών συνεργατών τους στις διάφορες θέσεις-κλειδιά εδώ και στις Βρυξέλλες και, πάνω απ’ όλα του «πολιτικού συστήματος» και της ομερτά που το κρατάει καλά προστατευμένο, άρχισε το συστηματικό πια, ξεπούλημα.

Μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο και, νάτο, ολοκληρώνεται σήμερα, αύριο, την 26η Μαρτίου, άντε τον Απρίλη τον ξανθό, ή τον Μάη τον μυρωδάτο. Οι ενημερωμένοι και οι διορατικοί βγήκαν καθαροί και πάρα πολύ πιο πλούσιοι απο την εθνική αυτή προδοσία. Οι υπόλοιποι έχουμε δύο επιλογές : Η θα αποδεχθούμε τα γεγονότα ως έχουν και θα προσπαθήσουμε να επιβιώσουμε κάνοντας την πάπια, ή θα πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και θα διεκδικήσουμε το δίκηο μας.

Η δεύτερη επιλογή είναι, όπως ήταν πάντα, από την αρχή της Ιστορίας, πάρα πολύ δύσκολη. Θέλει θυσίες και αυταπάρνηση, «καθαρόν νούν, σώφρονα λογισμόν και καρδίαν νήφουσαν», ψυχραιμία, αίσθηση Ιστορίας, πολλή δύναμη, υπομονή και πίστη. «Πίστη» δεν εννοώ βέβαια στην Εκκλησία της Ελλάδος, το Βατικανό, τούς Ευαγγελιστές, το Πατριαρχείο ή το Ισλάμ. Εννοώ πίστη στην δυνατότητα ανατροπής του γενικά αποδεκτού ως «αναπόφευκτου» – δηλαδή πίστη στην Ανάσταση και ο,τι σημαίνει αυτή για τον καθένα μας, αλλά και για την τύχη της σύγχρονης Ελλάδας.
Για να το καταφέρει κανείς αυτό, να ενδυναμώσει την πίστη του, πρέπει πρώτα να παραδεχτεί τα λάθη του και να ζητήσει συγγνώμη. Προσωπικά το κάνω με μεγάλη καθυστέρηση αλλά το κάνω : Λυπάμαι πραγματικά για ό,τι έχω πεί και έχω γράψει για τον Ανδρέα Γεωργίου Παπανδρέου. Μπορεί να είχε, σαν άνθρωπος, μεγάλα ελαττώματα (και μεγάλα προτερήματα επίσης), αγαπούσε όμως αυτόν τον τόπο και ηταν υπερήφανος που ήταν Ελληνας. Ο Σημίτης θα προτιμούσε σίγουρα να ήταν Γερμανός και ο Κώστας Καραμανλής δεν ξέρω, δεν καταφέρνω να κατανοήσω τι σκέφτεται και σε ποιον Θεό πιστεύει. Είχε αποφασιστεί πάντως απο την οικογένεια του (και ερήμην του) να γίνει κάποτε Πρωθυπουργός και, με μισή καρδιά νομίζω, έγινε – ο χειρότερος Πρωθυπουργός που γνωρίσαμε εμείς οι ζωντανοί.
Είχα πολύ μεγάλο άδικο λοιπόν για τον Ανδρέα Παπανδρέου και ο φανατισμός, η χειρότερη μορφή τύφλωσης, μου απαγόρευε να δω το εμφανές, αυτό δηλαδή που έγραψα ήδη παραπάνω: Ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν, μέχρι σήμερα ο τελευταίος Ελληνας ηγέτης. Και λέω «μέχρι σήμερα» γιατι, αν θέλω να είμαι δίκαιος, πρέπει να αφήσω ανοιχτό το ενδεχόμενο ο πρωτότοκος γυιός του να αποδείξει το αντίθετο: Ότι δηλαδή, όχι, ο πατέρας του δεν ήταν «ο τελευταίος Ελληνας ηγέτης» -όπως λέω εγώ – και οτι απλώς, απο τον θάνατό του μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, μεσολάβησαν ανίκανες, αν όχι προδοτικές ηγεσίες. Και εύχομαι με όλη μου την καρδιά να τα καταφέρει και να τιμήσει έτσι την μνήμη του πατέρα του και του παππού του, βρίσκοντας λύσεις ρεαλιστικές για την διάσωση της Ελλάδας που ο Σημίτης και ο Κώστας Καραμανλής ή την πουλήσανε ή απλώς δεν τούς ενδιέφερε η τύχη της.

πηγή: protagon