Το όραμα, το εφικτό και το επάγγελμα…

Posted: 25 Ιουνίου 2010 by admin in Διάβασα
Ετικέτες: , ,

Αλήθεια, για ποιο λόγο κάποιος θα ήθελε να εκλεγεί για τέταρτη συνεχόμενη θητεία Δήμαρχος;  Δεν αρκούν τρείς τετραετίες για να αφήσει ένας Δήμαρχος το «στίγμα» του στην πόλη; Ο Αγαμέμνονας Μπλάνας αποφάσισε, σε μία θητεία, να απομακρύνει την κεντρική αγορά από το ιστορικό κέντρο της πόλης. Απόφαση που την πλήρωσε με την επανεκλογή του, απελευθερώνοντας όμως μια δυναμική που οδήγησε τα επόμενα χρόνια στη δημιουργία της σύγχρονης αγοράς στο κέντρο της πόλης για την οποία σήμερα είμαστε περήφανοι. Στην ίδια κατεύθυνση ο Αριστείδης Λαμπρούλης συγκρούστηκε με τις καθιερωμένες αντιλήψεις και, σε μια θητεία, έκανε πραγματικότητα το όραμά του, για την πεζοδρόμηση των κεντρικών δρόμων της Λάρισας. Σε μια θητεία, επίσης,  ο Χριστόδουλος Καφφές υλοποίησε τον ΧΥΤΑ, ένα έργο που χαρακτηρίστηκε πρωτοποριακό για την εποχή του. Από την άλλη πλευρά, η θητεία του κου Τζανακούλη ταυτίστηκε χρονικά με μια περίοδο που έγιναν πολλά έργα στη χώρα μας. Μια περίοδο που κατηγορούμαστε από τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι κατασπαταλήσαμε τους πόρους που μας αναλογούσαν. Τα ερωτήματα ωστόσο παραμένουν. Ποιο είναι το «αποτύπωμα» που αφήνει ο Δήμαρχος στη Λάρισα; Ποιο μεγάλο έργο χαρακτηρίζει την «περίοδο Τζανακούλη»;

Αν ανατρέξει ένας ενδιαφερόμενος στις προεκλογικές διακηρύξεις του κου Τζανακούλη τις τρεις τελευταίες εκλογικές διαδικασίες, θα ξεχωρίσει τρείς (ανάμεσα στις πολλές)  εξαγγελίες οι οποίες χαρακτήρισαν και τις προεκλογικές του εκστρατείες. Την πρώτη τετραετία σημείο αιχμής της προεκλογικής καμπάνιας του Δημάρχου ήταν το κυκλοφοριακό. Αναφερόταν στην αναδιοργάνωση των μέσων μαζικής συγκοινωνίας για να απαλύνει το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης. Και μιλούσε, βέβαια, για το…ΤΡΑΜ που ήταν η  αποτύπωση του οράματός του! Χρειάστηκε, τελικά, πέντε χρόνια για την ανάπλαση ενός χιλιομέτρου πεζοδρομίων στις οδούς Παπαναστασίου και Κύπρου και μια βραδιά για την τοποθέτηση των περίφημων κορίνων στο κέντρο των δρόμων αυτών, για να λύσει το κυκλοφοριακό πρόβλημα μπροστά από το Δημαρχιακό μέγαρο! Μεταφέροντας, βέβαια, το πρόβλημα στις παρυφές του κέντρου….

Την δεύτερη τετραετία έχει την τιμητική του ένα άλλο μεγάλο έργο: το Θέατρο. Μια σύγχρονη θεατρική σκηνή (έδρα του φημισμένου ΔΗΠΕΘΕ) ήταν το όνειρο πολλών συμπολιτών μας και μια προσπάθεια που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας ’90. Αν παρακολουθούσε, μάλιστα, κάποιος τις προεκλογικές ομιλίες του Δημάρχου το 2002 θα έμενε πεπεισμένος ότι το θέατρο θα λειτουργούσε στην επόμενη θητεία του. Οχτώ χρόνια μετά ο κος Τζανακούλης κόβει την πρωτοχρονιάτικη πίτα στον… προθάλαμο του θεάτρου. Στην «αίθουσα πολλαπλών χρήσεων» όπως την αποκάλεσε! Δυστυχώς όμως, μόνο αυτό το κομμάτι του θεάτρου θα λειτουργεί το επόμενο διάστημα… Και συνειδητοποιούμε πια πως ο κος Τζανακούλης, τόσα χρόνια μετά, ακόμα δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση που χρειάζεται για την αποπεράτωση της σκηνής του θεάτρου.

Και φτάνουμε στις εκλογές του 2006. Το εξώφυλλο του πολυτελούς προεκλογικού φυλλαδίου του Δημάρχου κοσμούσε μια απεικόνιση του μέλλοντος. Εκεί, δίπλα στο ποτάμι. Μια μακέτα του νέου βιοκληματικού Δημαρχείου. Η μεταφορά των υπηρεσιών του δήμου σε ένα ανθρώπινο κτίριο, θα έλυνε πράγματι πολλά προβλήματα που έχουν σχέση με την εξυπηρέτηση του πολίτη. Τέσσερα χρόνια  μετά, αρκεί μια επίσκεψη στην πολεοδομική υπηρεσία για να διαπιστώσει κανείς τις άθλιες συνθήκες που τόσα χρόνια υπομένουν οι δημότες αλλά και οι εργαζόμενοι στο Δήμο. Τη στιγμή που ακόμη και ο πιο μικρός Καποδιστριακός Δήμος έκτισε δημαρχείο, στη Λάρισα είναι παρελθόν και η μακέτα.

Η αλήθεια είναι ότι ο κος Τζανακούλης θεωρείται από ορισμένους κομματικούς κύκλους «πετυχημένος» Δήμαρχος. Και ως «επιτυχία» σε αυτούς τους κύκλους εκλαμβάνεται το γεγονός ότι κατάφερε να εκλεγεί τρείς φορές Δήμαρχος της πόλης μας. Όμως στο τέλος, η επιτυχία ενός Δημάρχου κρίνεται από το αποτύπωμα που έχει αφήσει η θητεία του στη πόλη. Και σε αυτόν τον τομέα τα επιτεύγματα του κου Τζανακούλη είναι ελάχιστα για μια πόλη η οποία θα μπορούσε να είναι ο τρίτος πόλος ανάπτυξης για τη χώρα μας. Ένας όρος που μετά από δώδεκα χρόνια διακυβέρνησης Τζανακούλη, ακούγεται αστείος στα αυτιά του Λαρισαίου.

Ο Δήμαρχος, βέβαια, αν εξαιρέσουμε τις προσπάθειες εντυπωσιασμού που χαρακτηρίζουν πολιτικούς του είδους του, είναι συνεπής με  τα λόγια του. Δηλώνοντας πάντα, ότι είναι οπαδός του εφικτού και όχι του οράματος για την πόλη. Μόνο που το «εφικτό» και η έλλειψη οράματος μετά από τόσα χρόνια διακυβέρνησης συρρικνώνεται  στη προσπάθεια διαχείρισης του συστήματος.

Ας το παραδεχτούμε λοιπόν! Ο κος Τζανακούλης  είναι ένας πολύ καλός μάνατζερ. Και αν λάβουμε υπόψη και τις αποζημιώσεις που παίρνει όλα αυτά τα χρόνια, θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί «γκόλντεν μπόι» της αυτοδιοίκησης. Και μάλλον αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα γιατί  θέλει κάποιος να εκλεγεί για τέταρτη θητεία Δήμαρχος. Επειδή θεωρεί πια το λειτούργημα του Δημάρχου ως επάγγελμά του.  Όμως, αυτό είναι το μέλλον, που επιφυλάσσουμε οι Λαρισαίοι για την πόλη  μας;

Από το blog  του fanisx

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s