Αν οι γονείς δεν έχουν λόγο, τότε ποιος έχει?

Posted: 20 Δεκεμβρίου 2009 by admin in Παιδεία, Πολιτική, κυβέρνηση, κοινωνία

αναδημοσίευση από «θέλω να πω μια γνώμη»

Ο σύνδεσμος ήρθε μέσα από ένα σχόλιο της logia στο προηγούμενο ποστ. Και φυσικά δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη να το ανεβάσω. Ελπίζω ο φίλος Γιάννης Πανάρετος να το δει και εδώ, εκτός από τις επιστολές που έχει λάβει. Ξέρω ότι διαβάζει το ιστολόγιο μου.
Το θέμα έχει δυο πλευρές : η μια είναι η ικανοποίηση και η χαρά ότι υπάρχουν εκπαιδευτικοί που αγαπάνε πραγματικά το λειτούργημα τους, γιατί κυρίως αγαπάνε τα παιδιά και τη γνώση. Η άλλη είναι η απογοήτευση και ο θυμός για ένα δημόσιο σύστημα διοίκησης και στην παιδεία,  για το οποίο η αξιολόγηση είναι παντελώς άγνωστη λέξη και το οποίο δεν ξέρει να λειτουργήσει πραγματικά μέσα στις ανάγκες της κοινωνίας.
Αγαπητέ Γιάννη ! Ξέρεις τι πιστεύω ? Πιστεύω πως αυτό το θέμα με τη διευθύντρια του Σχολείου του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας είναι πολύ πιο σοβαρό από το σημειωματάκι που «έκαψε» τον Ντίνο Ρόβλια!

» … Προσπάθησα να επικοινωνήσω με την Διευθύντρια του ΠΥΣΔΕ και τηλεφωνικά, να της εκφράσω την αγωνία μας και την επιθυμία μας, όμως αν και κατανοώ την έντασή της και τις πιέσεις που δέχεται πανταχόθεν, δεν μπορώ να κατανοήσω την αντίληψή της, πως «οι γονείς δεν έχουν κανένα λόγο για τα παιδιά τους και ουδείς αναντικατάστατος»!!!!
Πώς μπορεί κάποιος που ασχολείται με την εκπαίδευση, να γελοιοποιεί την αγωνία ενός γονιού, εκλεγμένου στη θέση του Προέδρου του ΔΣ του Συλλόγου μας κλείνοντάς του το τηλέφωνο;
Ουδείς αναντικατάστατος, μου είπε! Μα, είμαστε όλοι ίδιοι; Δεν υπάρχουν καλοί, καλύτεροι και χειρότεροι; Η ίδια η διαδικασία των κρίσεων δεν το αποδεικνύει αυτό;Και αν εμείς οι γονείς δεν έχουμε λόγο για το καλό των παιδιών μας, τότε ποιός έχει;…»

Σχόλια
  1. Το σχολίασα και εκεί. Ένας αιρετός γονέας δεν είναι δα και ένας βουλευτής ή σύμβουλος δημοτικός. Πέρα από την κακή συμπεριφορά, συχνά -το ξέρω βιωματικά- των γονέων είναι αποσπασματικές και λινούνται ενίοτε και από άλλα κίντρη προσωπικά ου δε συνάδουν απαράιτητα με των παιδιών.

  2. […] post by Stefanos N. Papanotas var addthis_language = 'en'; Filed under 19697 ← Η σκύλευση της […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s