«ΤΣΕ» έζησε και πέθανε σαν επαναστάτης

Posted: 8 Οκτωβρίου 2007 by admin in Διάβασα
Ετικέτες: , , , , ,

40 Χρόνια από την δολοφονία του ΤΣΕ

Πριν από λίγες ημέρες μια είδηση έκανε το γύρο του μιντιακού μας κόσμου: κάποιος Βολιβιανός, προχωρημένης ηλικίας, που είχε τυφλωθεί από καταρράκτη, ξαναβρήκε το φως του χάρη στις φροντίδες κουβανών γιατρών.

Στο πλαίσιο του κουβανικού προγράμματος δωρεάν παροχής οφθαλμιατρικών υπηρεσιών, που δραστηριοποιείται σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική, χιλιάδες είναι εκείνοι που έχουν επωφεληθεί παρόμοιας περίθαλψης. Μόνο στη Βενεζουέλα, από το 1994 μέχρι σήμερα, θεραπεύτηκαν 20.000 πάσχοντες από τύφλωση. Τι το ιδιαίτερο είχε, λοιπόν, η περίπτωση του εν λόγω ασθενούς;

Το όνομα με το οποίο είχε καταχωριστεί στα αρχεία ήταν Μάριο Τεράν. Πριν από σαράντα χρόνια, κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Οκτωβρίου του 1967, ο ίδιος άνθρωπος -τότε λοχαγός της βολιβιανής χούντας- διέπραξε τη δολοφονία του Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σιέρνα, του «Τσε». Σε εκείνον, κατά τις μαρτυρίες, ο Τσε απηύθυνε την ρήση: «Τράβα τη σκανδάλη, δειλέ, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να σκοτώσεις έναν άνθρωπο».

Είχε προηγηθεί η σύλληψή του στο φαράγγι του Γιούρο, από ειδικό τάγμα μελών του βολιβιανού στρατού και αμερικανών πεζοναυτών, υπό την καθοδήγηση της CIA. Κατά τη συμπλοκή, τραυματίστηκε. Επιπροσθέτως, σύμφωνα με τα λεγόμενα των αυτοπτών μαρτύρων που βρέθηκαν στο πλυσταριό της Βαγεγκράντε, όπου εκτέθηκε η σορός του, το σώμα του φαινόταν καταπονημένο από την πολύμηνη παραμονή στη ζούγκλα της Βολιβίας.

Ο δρόμος προς τη Βολιβία

Ο Τσε είχε μεταβεί στη Λα Πας τον Νοέμβριο της προηγούμενης χρονιάς για να μεταφέρει εκεί τον επαναστατικό αγώνα.

Οι άθλιες συνθήκες ζωής των χωρικών της Βολιβίας στάθηκε η αφορμή για την επιλογή του – ο ίδιος, άλλωστε, δεν θεωρούσε ότι είχε πατρίδα: κατά την ανάκρισή του, λίγο πριν δολοφονηθεί, απαντά σε ερώτηση για την πραγματική του υπηκοότητα ως εξής: «Είμαι Κουβανός, Αργεντινός, Βολιβιανός, Περουβιανός, Εκουαδοριανός κ.ο.κ. Με αντιλαμβάνεσαι;»

Φτάνοντας στη Βολιβία, θεωρούσε μάλλον βέβαιη τη συστράτευση του Κομμουνιστικού Κόμματος απέναντι στον κοινό εχθρό, τη χούντα. Ωστόσο, ο τότε γενικός γραμματέας του Κομουνιστικού Κόμματος, Μάριο Μόνχε, δεν φάνηκε να διακατέχεται από την ίδια εμμονή για τη «συνέπεια μεταξύ λόγων και πράξης» που διέκρινε τον Τσε, στερώντας του, τελικά, την πολύτιμη υποστήριξη.

Ανέλαβε, λοιπόν, να συνεχίσει μόνος, με ελάχιστους άνδρες και πενιχρά μέσα. Η εμπειρία δεν του ήταν εντελώς άγνωστη: πριν από τη Βολιβία είχε προηγηθεί το κεφάλαιο της επτάμηνης εκστρατείας του στο πρώην Βελγικό Κονγκό. Την άνοιξη του ’65 ο Τσε κατέφτασε εκεί για να συμμετάσχει, με 150 κουβανούς εθελοντές, στην εξέγερση εναντίον της ιμπεριαλιστικής κυβέρνησης του Τσομπέ.

Η τελευταία είχε υπερισχύσει έναντι των αριστερών αντάρτικων, λαμβάνοντας στρατιωτική υποστήριξη από το Βέλγιο, τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όπως αναφέρει ο ίδιος, δεν είχε ενημερώσει κανέναν για την άφιξή του – βασιζόταν στο ότι η διεθνής απήχηση της επαναστατικής του δράσης θα απέτρεπε τους Κονγκολέζους από το να αρνηθούν τη συνεισφορά του. Ωστόσο, η ήττα των επαναστατικών δυνάμεων φάνηκε, εκ των υστέρων, αναπόφευκτη – σε επιστολή του στον Κάστρο, γράφει: «Δεν μπορούμε να απελευθερώσουμε από μόνοι μας μια χώρα που δεν θέλει να απελευθερωθεί».

Ποιοι λόγοι τον είχαν οδηγήσει, όμως, να εγκαταλείψει την Κούβα; Και, μάλιστα, να παραιτηθεί από την υπηκοότητά του και από τα δημόσια αξιώματα που τιμούσε με την ενεργό του δράση, είτε ως υπουργός Βιομηχανίας είτε ως διευθυντής του Ινστιτούτου Αγροτικής Μεταρρύθμισης;

Η φάλαγγα του Τσε ήταν εκείνη που προήλασε, στις 2/1/1959, στην Αβάνα σηματοδοτώντας τη νίκη της επανάστασης.

Επανάσταση που είχε ξεκινήσει τρία χρόνια νωρίτερα, από τους 82 μαχητές της θαλαμηγού «Γκράνμα», από τους οποίους απέμειναν μόλις 22 -οι «μαχητές της Σιέρα Μαέστρα»– καθώς η αποστολή είχε αποδεκατιστεί ήδη κατά την άφιξή της από τον στρατό του Μπατίστα. Τέλος, ποια άλλη διάκριση θα μπορούσε να επιθυμεί ένας επαναστάτης που συνετέλεσε στη διάψευση της υπεροπλίας του ιμπεριαλισμού στην πράξη, απωθώντας τους πράκτορες της CIA στον Κόλπο των Χοίρων;

Ισως αφορμή να ήταν η ομιλία του, στο Αλγέρι, που έσκασε σαν βόμβα στο 2ο Οικονομικό Σεμινάριο Αφροασιατικής Αλληλεγγύης, το 1965: σε αυτήν, ο Τσε δεν δίστασε να στηλιτεύσει το σοσιαλιστικό μπλοκ, λέγοντας ότι έχει μερίδιο συνενοχής στην κυρίαρχη τάξη πραγμάτων…

Το κλειδί, ωστόσο, μάλλον βρίσκεται στην εξής παραδοχή του Τσε: «Πολλοί θα με θεωρήσουν τυχοδιώκτη – και, πράγματι, είμαι, μόνο που ανήκω σε διαφορετικό είδος: είμαι από εκείνους που παίζουν το κεφάλι τους για να αποδείξουν τις κοινοτοπίες τους». Πτυχή που παραπέμπει σε εκείνον τον νεαρό που, 23 χρόνων, περιόδευσε για επτά μήνες τη Λατινική Αμερική, καταλήγοντας να εμπνέει εκατομμύρια ανά την υφήλιο, είτε στην πράξη είτε, έστω, για τις 2 ώρες που διήρκεσε η ταινία «Ημερολόγια Μοτοσικλέτας»…

www.enet.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s