Η χθεσινή, απογευματινή συνεδρία του «Συμποσίου της Σύμης» είχε στο επίκεντρό της τις επιπτώσεις της κρίσης σε διεθνές, ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά και σε ελληνικό, επίπεδο.

Τα βασικά συμπεράσματα που βγήκαν μπορούν να συνοψιστούν σε πέντε μεγάλες διαπιστώσεις:

• Η μεγάλη συγκέντρωση εξουσίας, πλούτου και δύναμης στις τράπεζες πριν από την κρίση, οδήγησε σε αστάθεια – όλου του συστήματος- και προσδιόρισε και την έκβαση της κρίσης. Οι τράπεζες έγιναν πολύ μεγάλες για να ρυθμιστούν, πολύ δυνατές για να πτωχεύσουν και πολύ ισχυρές για να τους επιβληθεί ένα αποτελεσματικό ρυθμιστικό πλαίσιο από τις κυβερνήσεις. Ουσιαστικά, οι τράπεζες κατά την κρίση όλων όσοι συμμετείχαν, πρέπει να υπόκεινται σ’ ένα αποτελεσματικό ρυθμιστικό πλαίσιο και να μην υπάρχουν επενδυτικές δραστηριότητες οι οποίες να είναι εκτός θεσμών εποπτείας και ρύθμισης
• Κατέρρευσε το ιδεολόγημα της αυτορύθμισης των αγορών και αναδείχθηκε η ανάγκη για ένα αποτελεσματικό σύστημα εποπτείας σε όλες τις αγορές. Αναδείχθηκε από την κρίση ο κυριαρχικός ελεγκτικός ρόλος του κράτους.
• Αναδείχθηκαν οι ανισορροπίες που υπήρχαν σε διεθνές επίπεδο, ανάμεσα στην Αμερική που είχε τα μεγάλα ελλείμματα και στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας που είχαν τα μεγάλα πλεονάσματα, κυρίως της Κίνας – γιατί η Κίνα ουσιαστικά έδωσε ρευστότητα στην Αμερική, η οποία διοχετεύθηκε σε επισφαλείς τοποθετήσεις με πολύ χαμηλά επιτόκια. Ως αποτέλεσμα φάνηκε από αυτή την κρίση η ανάγκη συντονισμού της παγκόσμιας ζήτησης και της παγκόσμιας ρευστότητας διεθνώς. Γι’ αυτό το ζήτημα οι πρωτοβουλίες που παίρνονται είναι κατώτερες των περιστάσεων.
• Λόγω της κρίσης απαιτείται μια αναδιάρθρωση του συστήματος της παγκόσμιας διακυβέρνησης, με δημιουργία νέων θεσμών, νέων Οργανισμών αλλά και αναδιάρθρωση των υπαρχόντων. Είναι απαραίτητο και σε διεθνές επίπεδο, να υπάρξει συνάφεια των πολιτικών καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής, των πολιτικών για την προστασία του περιβάλλοντος και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής σε συνδυασμό με την απαραίτητη κοινωνική πολιτική.
• Η Ευρώπη ουσιαστικά δεν ανέδειξε την ηγεσία που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών. Ενώ είχε τρομακτικές ευκαιρίες και για την ανάδειξη ενός ηγετικού ρόλου στην παγκόσμια σκηνή, ουσιαστικά περιχαρακώθηκε στις νεοσυντηρητικές της πολιτικές και αποδείχθηκε αδύναμη και ως προς την αναθέρμανση της ευρωπαϊκής οικονομίας και ως προς τον έλεγχο και την εποπτεία των αγορών.

Στην συνεδρία παρουσιάστηκε το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και οι τρεις πυλώνες του.

• Πρώτος πυλώνας, της παραγωγικής αναδιάρθρωσης με αιχμή την πράσινη ανάπτυξη.
• Δεύτερος πυλώνας, της αναδιανομής, με μείωση του φορολογικού βάρους για τους εργαζόμενους, για τα μεσαία και χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα και τις στοχευμένες εισοδηματικές ενισχύσεις.
• Τρίτος πυλώνας, της δημοσιονομικής εξυγίανσης και αναβάθμισης της οικονομικής και πολιτικής διακυβέρνησης με το νέο ελεγκτικό σύστημα που προγραμματίζουμε.