παρακολουθώντας τις τελευταίες μέρες τους επικοινωνιακούς ( ; ) -γιατί πολιτικοί δεν είναι- χειρισμούς της Κυβέρνησης για το ζήτημα της Siemens, και ειδικά το θέμα που προέκυψε με τον κο Λιάπη, μου έρχεται συνεχώς στο μυαλό το ανέκδοτο της ξανθιάς και της μπανανόφλουδας
περπατά η ξανθιά στο δρόμο, βλέπει 2-3 βήματα πιο κάτω μια μπανανόφλουδα, και σκέπτεται “φτου ρε γαμώτο, πάλι θα πέσω”
πόσο ευφυής πρέπει να είναι κάποιος για να ξέρει ότι αυτό που δεν είναι καθαρό σαν ξάστερος ουρανός δεν επικοινωνείται καθαρά στη σημερινή εποχή της μη-ενημέρωσης, και της γενικής πολιτικής απαξίωσης
πόσο έξυπνος πρέπει να είσαι για να ξέρεις ότι ακόμη και σκια διαφθοράς μέσα σε ένα κλίμα μη εμπιστοσύνης είναι βαρίδι για μία κυβέρνηση που θέλει να δώσει ελπίδα στους πολίτες ότι θα καθαρίσει
και αν ο κος Υπουργός δεν καταλαβαίνει ότι το φρένο που βάζει στην πολιτική ζωή είναι μεγαλύτερο από το γκάζι που βάζει στην πολιτιστική ζωή του τόπου, θα έπρεπε να το αντιλαμβάνεται ο κος Πρωθυπουργός
αν ο Υπουργός δεν καταλαβαίνει ότι είναι στην υπηρεσία των πολιτών (και δεν πρέπει να απευθύνεται στην ευασθησία τους), ο κος Πρωθυπουργός πρέπει να ξέρει ότι αυτός που φέρνει μεγαλύτερη επιβράδυνση, παρά επιτάχυνση, στο έργο που καλείται να γίνει, οφείλει να φύγει
σε τελική, να στεναχωρηθώ για την κα Τσέκου που είναι φυλακή, αλλά, κε Λιάπη, και κε Πρωθυπουργέ, δε με νοιάζει καθόλου για την τιμή σας
η τσίπα σας είναι, θαρρώ, που με ανησυχεί
Ανδρέας Τριανταφυλλίδης
4 comments
Comments feed for this article
7 Ιουλίου 2008 στο 23:26
ataksias
Φαντάζομαι η “ξανθιά” με τη δύναμη της αυθυποβολής τελικά θα έπεσε.
Το θέμα είναι, ότι με τη δύναμη της αυθυποβολής και αυτή η κυβέρνηση κυβερνά.
Βασισμένη σε μια ανύπαρκτη λαϊκή πλειοψηφία και ανύπαρκτη (επί της ουσίας) κοινοβουλευτική δεδηλωμένη.
Η ομηρία των 151 Βουλευτών αναγκάζουν τον “πολλά βαρύ” πρόεδρο της Κυβέρνησης αντί να γίνεται καλύτερος κυβερνήτης να μετατρέπεται σε καλύτερο Χριστιανό. Σε κάθε -πολιτικό- χαστούκι, γυρνά και το άλλο μάγουλο.
•Ποιος αρχηγός κόμματος θα ανεχόταν την πρωτοφανή πρόκληση Τατούλη;
•Ποιος Πρωθυπουργός θα ανεχόταν τις παιδιάστικες δικαιολογίες ενός φοβισμένου υπουργού του, ακόμα κι αν ήταν ο ίδιος τους ο αδελφός;
•Ποιος ηγέτης θα άφηνε το λαό του να βυθίζεται στην ανέχεια και την πολιτική ζωή του τόπου να απαξιώνεται γρηγορότερα και από την άνοδο του πετρελαίου;
• Ποιος νέος κι έξυπνος άνθρωπος θα γινόταν έρμαιο στις παλινωδίες των μαθητευόμενων μάγων που βαυκαλιζόμενοι αυτοαποκαλούνται επικοινωνιακό τιμ;
Κανείς!
Εκτός από τον σημερινό Πρωθυπουργό, Πρόεδρο της Ν.Δ. και ηγέτη της δεξιάς παράταξης.
Είναι ίσως η πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά που μια κυβέρνηση αισθάνεται τόσο αμήχανη, τόσο φοβισμένη, τόσο ανίκανη στο να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας και τα προβλήματα του οίκου της.
Άσχετα από το χρόνο και τον τρόπο, η πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή είναι νομοτελειακή.
Την μπανάνα την έχει πατήσει ήδη. Απλώς αυτό που την απασχολεί, πέφτοντας, είναι ποιος κερατάς πέταξε την μπανανόφλουδα.
7 Ιουλίου 2008 στο 23:33
δολeros
…και έφαγε τη μπανάνα, θα συμπλήρωνα εγώ.
8 Ιουλίου 2008 στο 01:03
trianta
“ποιος κερατάς πέταξε την μπανανόφλουδα”
ίσως η Μάρα από το “προηγούμενο” ανέκδοτο
8 Ιουλίου 2008 στο 14:30
papaioannou
xxaxaxa
Σωστος