Τον Ιανουάριο του 2006 όταν αρχίσαμε να συζητάμε για την συγκρότηση της επιτροπής πρωτοβουλίας για την Ελληνοποίηση του μαθητικού υπολογιστή διατυπώθηκε η υπόθεση «…ότι το OLPC είναι μια αλλαγή παραδείγματος(Paradigm shift) όπως συνέβη και με τους προσωπικούς υπολογιστές και το ανοιχτό ογισμικό( http://tim.oreilly.com/articles/paradigmshift_0504.html ) είναι μια εφαρμογή του «… globally, one computer for one person…» και σε αυτό το πλαίσιο δεν έχει σημασία η συγκεκριμένη υλοποίηση( «Υπολογιστής των 100 δολαρίων») αλλά η υπόθεση ότι οι μαθητές θα έχουν στην τσάντα τους και ενα υπολογιστή. Σε κάθε μεγάλη αλλαγή στο χώρο της πληροφορικής άλλα και σε οποιοδήποτε άλλο κλάδο της οικονομίας κάποιοι κερδίζουν πχ Microsoft και κάποιοι χάνουν πχ Digital, όσοι προσβλέπουν στα οφέλη της επόμενης αλλαγής χρηματοδοτούν ανάλογες προσπάθειες όπως το OLPC του ΜΙΤ Media Lab.»
Ενάμισι χρόνο μετά έχουμε τις πρώτες αποδείξεις της αλλαγής παραδείγματος στους φορητούς υπολογιστές, δηλαδή μετά το καινοτόμο OLPC εμφανίστηκε το CLASSMATE, μια γρήγορη κίνηση υπο τον φόβο του ανταγωνισμού, αλλά με την εμφάνιση του 3ePC απο την Asus αρχίζουμε πλέον να μπαίνουμε σε αυτή την εποχή που θα χαρακτηρίζεται όλο και πιο πολύ απο φθηνούς φορητούς υπολογιστές με ανοιχτό λογισμικό, ελευθέρα διαθέσιμο ασύρματο ιντερνέτ και ελευθέρα διαθέσιμο περιεχόμενο που στην μεγάλη του πλειοψηφία θα παράγεται απο τους ίδιους τους χρήστες. Η αλλαγή αυτή δημιουργεί τις συνθήκες για την εμφάνιση νέων επιχειρηματικών μοντέλων σε όλους τους κλάδους της οικονομίας αλλά θα σημάνει και πολλές αλλαγές στις σχέσεις του πολίτη με την πολιτική και τις κρατικές δομές.





1 comment
Comments feed for this article
13 Ιουνίου 2007 στο 09:45
stefan
Τελικά έχω την αίσθηση ότι επιβεβαιώθηκαν (πιο γρήγορα από ότι προσωπικά περίμενα, αλλά αυτοί είναι οι ρυθμοί στις νέες τεχνολογίες) οι επιφυλάξεις που εκφράστηκαν (μεταξύ αυτών και ο γράφων) σχετικά με την πολιτική εκμετάλλευση του OLPC των (175 και όχι) 100$ και στην Ελλάδα.
Και μπορεί η αρχική ιδέα να τάραξε όντως τα παγκόσμια νερά των υπολογιστών και της επικοινωνίας, αλλά η λογική του “αυτό είναι και κανένα άλλο” αρχίζει να εκθέτει ανεπανόρθωτα αυτούς που την υιοθέτησαν. Ευτυχώς πάντως που κάποιοι το κατάλαβαν νωρίς και αναθεώρησαν τη δημόσια τοποθέτηση τους.